قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦١١ - مبحث اول در مزارعه

انتفاع خارج شود و رفع مانع ممكن نباشد عقد مزارعه منفسخ مى‌شود.

مسأله ٧- اگر روى زمينى مزارعه واقع نمايد، سپس براى زارع معلوم شود كه زمين فعلًا آب ندارد، ليكن تحصيل آب با كندن چاه و مانند آن ممكن باشد، مزارعه صحيح است؛ امّا عامل، خيار فسخ دارد. و هم چنين است اگر معلوم شود زمين براى زراعت صلاحيت ندارد مگر با علاجى كامل، مانند اين كه آب بر آن مسلط باشد و قطع آن امكان داشته باشد. البته اگر معلوم شود كه زمين فعلًا آب ندارد و تحصيل آن هم ممكن نباشد، يا آنكه مانعى در زمين باشد كه از بين بردن آن ممكن نيست و اميد زوال آن نمى‌رود، مزارعه باطل است. ج ١ ص ٧٢٢

(٥٢٣- ٥٧١)

ر. ك: ٥٢٣/ مس/ ١.

٥٢٥/ مس/ ١١ قسمت اخير.

ماده ٥٢٨: اگر شخص ثالثى قبل از اينكه زمين مورد مزارعه تسليم عامل شود آن را غصب كند عامل مختار بر فسخ مى‌شود ولى اگر غصب بعد از تسليم واقع شود حق فسخ ندارد.

ماده ٥٢٩: عقد مزارعه به فوت متعاملين يا احد آن‌ها باطل نمى‌شود مگر اينكه مباشرت عامل شرط شده باشد در اين صورت به فوت او منفسخ مى‌شود.

مسأله ١٢- مزارعه، با مردن يكى از دو طرف عقد باطل نمى‌شود؛ پس اگر صاحب زمين بميرد وارثش جاى او مى‌نشيند و اگر عامل بميرد نيز، چنين است، پس يا ورثه كار را تمام مى‌كنند و حصه مورث آن‌ها مال آن‌ها مى‌باشد و يا شخصى را براى تمام كردن آن از مال مورث ولو از حصه مزارعه‌اش اجير مى‌نمايند، پس اگر چيزى زياد آمد مال آن‌ها مى‌باشد. البته اگر بر عامل شرط شده باشد كه خودش مباشرت در كار داشته باشد، با مردن او باطل مى‌شود. ج ١ ص ٧٢٣

(٢٦٨- ٨٦٩)

ماده ٥٣٠: هرگاه كسى به مدت عمر خود مالك منافع زمينى بوده و آن را به مزارعه داده باشد عقد مزارعه به فوت او منفسخ مى‌شود.

ماده ٥٣١: بعد از ظهور ثمره زرع، عامل مالك حصه خود از آن مى‌شود.