یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٣ - ربا
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٤٠٣
العینة انظر عدد ٣٤ و ٤٥ و ص ٣٥٥ و ٣٥٨، انظر ایضاً ص ٤٠٥ و عدد ٦٢:
و اعلم ان العینة جایزة کما قلناه و لا فرق بین ان یصیر بیع العینة عادة غالبة فی البلد او لایصیر علی المشهور عند الشافعی.
عدم جواز العینة عند ابی اسحاق اذا صار عادة البلد:
و قال ابواسحاق: اذا صار عادة صار البیع الثانی کالمشروط فی الاول فیبطلان جمیعاً.
٣٦. مسأله ٨:
استعارة متاع و بیعه بالغیر (نقداً) ثم اشترائه منه بالاکثر (نسیئة) او بیعه بالغیر نسیئة ثم اشترائه منه باقل منه نقداً:
لو جاء الیه شخص یطلب متاعاً بقدر معلوم و لمیکن عنده فاستعاره من غیره ثم باعه ایاه ثم اشتراه منه و دفعه الی مالکه لمیجز لان بیعه له و هو غیر مالکه باطل و الاستعارة للبیع غیر جایزة و ان جازت للرهن فیکون الشراء منه اولی بالبطلان و فی روایة ابن حدید قال: قلت للصادق علیه السلام: یجیئ الرجل یطلب منی المتاع بعشرة الف او اقل او اکثر و لیس عندی الّا بالف درهم فاستعیره من جاری فاخذ من ذا و ذا فابیعه ثم اشتراه (کذا) منه او آمر من یشتریه فاردّه علی اصحابه.
قال: لا بأس.
ابن حدید ضعیفلاتعویل علی روایته:
و هذه الروایة ضعیفة فان ابن حدید ضعیف فلاتعویل علیها لمنافاتها المذهب.
٣٧. مسأله ٩:
جواز تعجیل المؤجل لانه ابراء- انظر عدد ٦:
لایجوز تأخیر المعجل بزیادة ولکن یجوز اشتراط التأجیل فی:
یجوز تعجیل المؤجل باسقاط بعضه لانه ابراء [١] و هو سایغ مطلقاً و لایجوز و تأخیر المعجل بزیادة فیه.
عقد لازم لابزیادة فی الدین بل بزیادة فی الثمن (حیلة للفرار من الربا):
نعم یجوز اشتراط التأجیل فی عقد لازم کالبیع و شبهه لا بزیادة فی الدین بل بزیادة فی ثمن ما یبیعه ایاه فلوکان علیه دین حالّ فطالبه فسأل
[١]. ولی از نظر صاحب عروة که در نمره ٦ گذشت، از آن جهت صحیح است که به وفای به اقل صحیح است و چون معاوضه نیست ربا نیست، پس لزومی ندارد که ابراء شود.