یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥٢ - آینده دین (١) و (٢)

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٢٥٢

میشود این است که آزادی انسان و تحقق یافتن شخصیت او هدف اصلی هر توسعه باید باشد. تحریک حرص و آز، میل به تراکم مالی و دسترسی به آخرین فرآوردههای فنی کمکم از حالت وسیله رفع احتیاج به حالت وسیله ارضاء بوالهوسی در میآید ... انسان ممکن است خیلی چیزها داشته باشد، رضامندی و سعادت فرد امری است مافوق داشتن [١].

در روزنامه اطلاعات مورخه ٢/ ١٢/ ٥٢ صفحه ٥ و ١٧، مقالهای تحت عنوان «هیولای رها شده» به قلم آرنولد توینبی، ترجمه فرید جواهر کلام درج شده بود که خیلی جالب است.

مینویسد: در کتابهای مذهبی میخوانیم که «... و خداوند پس از خلق آدم و حوا به آنان فرمود بارور و کثیر شوید و سراسر زمین را فراگیرید و بر ماهیان دریا و مرغان هوا و هر جنبنده دیگر بر روی زمین فرمانروایی کنید.» این جریان تا زمانی بود که آدم و حوا در باغ بهشت بودند و از نعمتهای آن بهرهور میشدند، اما همینکه مرتکب خطا شدند و از میوه ممنوعه تناول کردند خداوند آنها را از باغ بهشت اخراج کرد و به آنان فرمود: «از این پس باید با عرق جبین و کد یمین نان به دست آورید و بخورید، این کیفر خطایی است که مرتکب شدهاید» ... ولی نسلهای بعدی آدم و حوا بزودی این کیفر سنگین را فراموش کردند و نان خوردن با عرق جبین و کد یمین را امری مسلّم فرض کردند و چیزی نگذشت که خود را با محیط خویش هماهنگ ساختند و از زیباییهای طبیعی و منابع سرشاری که