یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٥ - دنیای مذموم یا دنیا از نظر دین

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٨٥

رأس کل خطیئة حب الدنیا ناظر به این است که انسان نباید فریفته و دلباخته و بنده و اسیر دنیا باشد و هدف عالیتر از دنیا- که امور مورد علاقه دنیای خود را فدای آن هدف اعلی بکند- نداشته باشد. اهمیت بزرگان و اولیا در این نبود که احساس فرزند دوستی یا مقام و حکومت در آنها نبود و از این جهت کسر داشتند مثل آدم عنّین که احساس زندوستی در او وجود نداشته باشد، بلکه در این جهت بود که علاقه الهیشان به قدری قوی بود که از علایق مادی در کمال سهولت میگذشتند، به واسطه شدت علاقه به امور معنوی نه به واسطه قلت علاقه به امور دنیوی، همانطوری که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

حبّب الی من دنیاکم ثلث: الطیب و النساء و قرة عینی فی الصلوة [١]. پیغمبران میگفتند: ربنا هب لنا من ازواجنا و ذریاتنا قرة اعین. نوح گفت: ان ابنی من اهلی و عتاب نوح در این نبود که چرا به فرزند خود علاقهمندی، بلکه به این بود که توجه به مصلحت عالی الهی نداشت. اینک آیات کریمه [٢]: سوره بقره، آیه ٢١٢:

زین للذین کفروا الحیوة الدنیا و یسخرون من الذین امنوا والذین اتقوا فوقهم یوم القیمة واللَّه یرزق من یشاء بغیر حساب.

آلعمران، آیه ١٤:

زین للناس حب الشهوات من النساء و البنین و القناطیر المقنطرة من الذهب و الفضة و الخیل المسومة والانعام و الحرث