یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩٣ - یادداشت روح و مسأله خود واقعی و خود خیالی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٤٩٣

عباد ناجاهم فی فکرهم و کلمهم فیذات عقولهم.

شهید ثانی در اسرار الصلوة میگوید: الصلوة باب الذکر و الذکر باب الکشف و الکشف باب الفوز الاکبر.

در قرآن مکاشفات و مکالماتی را از اولیا در محراب نقل میکند، مثلًا درباره زکریا و مریم:

... و کفلها زکریا کلما دخل علیها زکریا المحراب وجد عندها رزقاً قال یا مریم انی لک هذا قالت هو من عنداللَّه ان اللَّه یرزق من یشاء بغیر حساب. هنالک دعا زکریا ربه قال رب هب لی من لدنک ذریة طیبة انک سمیع الدعاء. فنادته الملائکة و هو قائم یصلی فی المحراب ان اللَّه یبشرک بیحیی مصدقاً بکلمة من اللَّه و سیداً و حصوراً و نبیاً من الصالحین. (آل عمران، ٣٧-/ ٣٩) درباره مریم (که البته تصریح شده که در محراب است):

و اذ قالت الملائکة یا مریم ان اللَّه اصطفیک و طهرک و اصطفیک علی نساء العالمین.

ولی میگوید:

کلّما دخل علیها زکریا المحراب وجد عندها رزقاً. (آل عمران، ٣٧) در روایات ما آمده است که میزان قبول نماز حضور قلب است.

مولوی نقل میکند: