فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٠ - گفتگو (ابعاد فقهى امام خمينى(ره))
از طرفداران نظريه ولايت مطلقه فقيه اين نظريه را اين گونه مطرح مىكنند كه:ولايت فقيه، امتداد ولايت امامان و پيامبر اكرم(ص) است و طبق آيه {النبى أولى بالموءمنين من أنفسهم } (٨٤) و آيه {وماكان لموءمن ولاموءمنة اذا قضى اللّه و رسوله أمراً أن يكون لهم الخيرة من أمرهم } (٨٥) اراده رسول خدا به عنوان ولى امر مسلمانان براراده همگان حاكم مىباشد و صلاحديد و نافذ است و نظر به اين كه ولى فقيه درعصر غيبت ولى امر مسلمانان است، اراده او نيز همانند اراده پيامبر نافذ است، و هرچه او صلاح ديد، نافذ است وبايد همگى درمقابل دستورهاى او تسليم محض باشند و احساس حرج و سختى هم نكنند، همان گونه كه در باره پيامبر(ص) آمده است: {ثم لايجدوا في أنفسهم حرجاً مماقضيت و يسلموا تسليماً } (٨٦) . براساس اين نوع تبيين برخى نتيجه گرفته اند كه شعاع حاكميت و فرمانروايى فقيه به سوى بى نهايت كشانيده مىشود. (٨٧)آيا به نظر شما اين چنين نتيجه گيرى و برداشت از ولايت فقيه مطلقه فقيه صحيح است؟
اساساً تفسير شما از ولايت مطلقه چيست و چگونه آن را تبيين مىكنيد؟
(٨٤) احزاب ،آيه ٦ : پيامبر در تصميم هاى مربوطه، ازخود مردم اولويت دارد.
(٨٥) احزاب، آيه ٣٦: دربرابر احكام خداوند و تصميم هاى نبى اكرم مردم حق رأى و انتخاب ندارند.
(٨٦) نساء،آيه ٦٥.
(٨٧) حكمت و حكومت،ص١٧٨.