آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٢ - باب چهل و هفت مايه تن آدمى و اجزائش، تشريح اندام و منافع آنها، تاثير آنها در احوال نفس
اينست بنياد پيكر او.
و چون دانا، حافظ. پاكدل، هوشمند و بافهم باشد بداند در چه است، از كجا هر چيز در بر او آيد، براى چه او در اينجا است و بكجا روانست با اخلاص در يگانهپرستى و اعتراف بفرمانبرى، بسا كه نفس او بگرمى در او روان شود و بسا بسردى. چون گرم باشد سركش و خوش گذران و آسايش جو است و بكشد و بدزدد و خوش باشد و خرّم و هرزگى كند و زنا كند و برقصد و بزرگى فروشد، و چون سرد باشد اندوه خورد و غمنده باشد و سربزير و لاغر و فراموشكار و نوميد.
اينها عوارضى است كه بيمارى آورند. و راه آنند، و آغاز آنها جز خطاء كردن نيست كه در خوردن يا نوشيدن در وقت ناموافق با آن خورد و نوش رخ دهد و مايه درد و يك نوع بيمارى گردد، فرمود: اندام آدمى و رگهاش و همه اعضائش سپاه خداست كه در برابر او آماده كرده، و چون خواهد بيمارش كند آنها را بر او مسلط سازد تا از آنجا كه خواهد بيمارش كند.
بيان: راغب در مفردات خود گفته: نور پرتويست كه پهن شود و كمك بديدن كند و آن دو بخش دارد دنيوى و اخروى، در دنيا هم دو بخش است يكى در برابر ديده دل است از امور الهى مانند روشنى خرد و روشنى قرآن و نورى كه بچشم آيد چون پرتو اجسام نور بخش از ماده و اختران و آتش سوزان و از نور الهى است كه فرمود خدا عزّ و جلّ «البته براى شما آمد از طرف خدا نور و كتابى روشن، و ٥- المائده) و فرمود «و نهاديم برايش نورى كه راه رود بدان در ميان مردم، ١٣٢- الانعام» و فرمود: «پس او روشنى دارد از پروردگارش، ٣٢- الزمر» و فرمود «ولى نموديش نورى كه رهبرى كنيم با آن هر كه را از بندههاى خود خواهيم، ٥٢- الشورى» و فرمود «نور على نور، راه نمايد خدا هر كه را خواهد بوسيله آن، ٣٥- النور» سپس گفته: و از نور اخرويست قول خدا «بشتابد نورشان در برابرشان،