آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٤ - باب چهل و هفت مايه تن آدمى و اجزائش، تشريح اندام و منافع آنها، تاثير آنها در احوال نفس

بررسى كن و عبرت گير از حسن تدبير در آفرينش مو و ناخن كه چون هر دو دراز شوند و فزون گردند و نياز دارند كه بتدريج سبك شوند بيجانند تا آدمى از گرفتن آنها درد نكشد، و اگر چيدن مو و گرفتن ناخن درد داشتند آدمى ميان دو ناخواه بود يا بگذارد هر چه دراز شوند و بر او گران بود يا آنها را سبك كند و درد كشد.

مفضّل گفت: چرا خدا آنها را آفريده‌اى نساخت كه فزون نشوند كه آدمى نياز بكم‌كردن آنها نداشته باشد امام ٧ فرمود: خدا تبارك و تعالى در اين باره نعمتهاى ناشناخته بر آدمى دارد كه آنها را سپاس نگذارد، بدان كه آزارها و دردهاى تن با برآمدن مو و درآمدن ناخن از انگشتانش بيرون آيند از تنش، از اين رو آدمى فرمان يافته نوره بكشد و سر بتراشد و ناخن بگيرد در هر هفته تا مو و ناخن زودتر برويند و آزارها و دردها با آنها از تن برآيند، و چون بلند شوند و جاگير گردند كمتر برآيند، و آزارها و دردها در تن بمانند و بيماريها پديد آرند، و با اين حال موى از جاها كه براى آدمى زيان دارد بازگرفته شده تا تباهى و زيانى نرسانند.

اگر مو در چشم ميروئيد ديده را كور نميكرد؟ و اگر در دهان ميروئيد خوراك و نوشيدنى را بر آدمى ناگوار نميكرد؟ و اگر در درون كف ميروئيد از لمس درست و برخى كارها بازنمى‌داشت؟ و اگر بر فرج زن و آلت ميروئيد لذت جماع را بر آنها تباه نميكرد؟ ببين چگونه مو از اين جاها دور شده چون مصلحت بوده و اين تدبير تنها در آدمى نيست بلكه در بهائم و درنده‌ها و جانوران نژاددار ديگر هم ميباشد زيرا تو مى‌بينى تن آنها از مو پوشيده است و اين مواضع براى همين سبب بيمو است.

بينديش در آفرينش كه چگونه از خطاء و زيان دورى كند و آنچه درست است و سود دارد بياورد راستى منّانيه و مانند آنان چون تلاش كردند تا در آفرينش خرده بگيرند و عيب جويند و تعمد خالق را نفى كنند از موئى كه بر زهار يا زير