آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٢ - باب چهل و هفت مايه تن آدمى و اجزائش، تشريح اندام و منافع آنها، تاثير آنها در احوال نفس

مى‌سنجى؟ گفت: يا ابن رسول اللَّه بمن خبر ده چگونه باشند آنها.

فرمود: راستى خدا عزّ و جلّ، دو گوش را تلخ ساخت كه جانورى در آنها درنيايد جز اينكه بميرد، و اگر آن نبود خزنده‌ها آدميزاده را ميكشتند، دو چشم را شور ساخت، چون دو تيكه پيه باشند و اگر شور نباشند آب شوند دو لب را شيرين ساخت تا آدميزاده مزه شيرين و تلخ را بفهمد، و بينى را سرد نمود تا در سر ننهد دردى را جز آن را بكشد بيرون و اگر آن نبود مغز ته‌نشين ميشد و كرم مى‌افتاد.

برقى راوى حديث گويد: بعضى گفتند در باره دو گوش فرمود: چون از درمان بركنارند و در جاى دو لب، آب دهن را گفته كه همانا آب دهن شيرين است تا ميان خوراك و نوشابه امتياز بدهد، و در بينى گفته: اگر سردى آب بينى نبود كه مغز را نگهدارد، مغز از گرميش روان ميشد.

و در همان علل (ص ٨٣): بسندى مرفوع مانندش آورده تا گفته او: «كرم مى‌افتاد».

بيان: امتناع دو گوش از درمان خود نشانه‌ايست كه نياز بدرمان ندارند و جانور خود بخود در آنها ميميرد يا برون مى‌آمد يا مقصود اينست كه درمان‌پذير نيستند چون در ژرف سرند و اگر جانورى آنها را بگزد زهرش بزودى در مغز نشيند و بكشد.

٢٢- در مناقب (ج ٤ ص ٣٥٤) در پاسخهاى امام رضا ٧ بحضور مأمون بضباع هندى و عمران صابى از پرسشهاشان، گفتند: چرا مرد ريش درآورد نه زن؟ فرمود: خدا ريش را زيور مردان نموده و آن را دليل جدائى مردان از زنان ساخته.

٢٣- در مجالس الشيخ: بسندى تا رسول خدا ٦ كه در آدميزاده ٣٦٠ رگ است، ١٨٠ جنبنده و ١٨٠- آرام، اگر جنبنده‌ها آرام شوند آدمى نماند و اگر آرامها بجنبند آدمى نابود شود- الخبر-)