آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٨ - حقيقت نفس چيست

قول خدا تعالى است كه: «مپندار البته آنان كه در راه خدا كشته شدند مرده‌اند بلكه زنده‌اند، نزد پروردگار خود روزى خورند، ١٦٥- آل عمران» و اين نص صريح است كه شهداء راه خدا زنده‌اند، و محسوس است كه تن آنها مرده.

٦- قول خدا «آتش است كه هر بام و شام بر آن عرضه شوند، ٣٦- غافر» و قول او «غرقه شدند و بدوزخ رفتند، ٢٥- نوح» دليلند كه آدمى پس از مرگ زنده است، و هم قول پيغمبر ٦ «پيغمبران نميرند ولى از خانه‌اى بخانه منتقل شوند» و هم گفته او ٦ «گور باغى است از باغهاى بهشت يا گودالى از گودالهاى دوزخ» و هم گفته پيغمبر ٦ «هر كه مرد رستاخيز او برپا شد» همه اين منصوص دلالت دارند كه آدمى پس از مرگ تن زنده است با اينكه خرد و سرشت گواهند كه تن مرده و اگر روا داريم كه زنده باشد بايد همه جمادات هم زنده باشند، اين سفسطه است، و چون ثابت شد كه آدمى زنده است و تن مرده بايد آدمى جز تن باشد.

٧- گفته پيغمبر ٦ در خطبه‌اى طولانى «تا چون مرده را در تابوتش بردارند روحش بالاى تابوت بچرخد و بگويد: اى خاندانم، اى فرزندانم دنيا شما را چون من ببازى نگيرد كه از حلال و حرام مالى فراهم كردم تا بر ديگرى گواراست و گناهش بر من است، دورى كنيد از آنچه بسر من آمد».

در اينجا پيغمبر ٦ تصريح كرده كه: تن در تابوت است و چيزى بجا است كه سخن ميگويد با خاندان و فرزندانش كه حلال و حرام فراهم كرده و گناهش بگردن او است و او جز آدمى نيست، و هنگامى كه تن مرده است و در تابوتست آدمى زنده است و فهمنده، و بايد آدمى جز تن و كالبد باشد.

٨- گفته خدا تعالى «أيا نفس با آرامش برگرد بسوى پروردگارت خشنود و پسنديده، ٢٧- ٢٨- الفجر» خطاب برگرد، با او است در حال مردن و دليل است كه آنچه بخدا برگردد پس از مرگ تن، خشنود و پسنديده است نزد خدا و آن‌