آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣١ - باب چهل و سوم در آفريدن ارواح پيش از اجساد، چرا بتن پيوستند، برخى كارهاى ارواح از الفت گرفتن و كنارهجوئى و دوستى و احوال ديگر

و آنگه مرد ديگرى بر او وارد شد و همان دعوى را كرد و دوباره آن حضرت چوب خود را بزمين زد و سر برآورد و باو فرمود: راست گفتى، البته كه سرشت ما گنجينه است و خدا پيمانش را در پشت آدم گرفته و كسى از آن بدر نشده و ديگرى در آن درنيامده، برو درويشى را جامه پوشش همه تن خود ساز كه من از رسول خدا ٦ شنيدم ميفرمود اى على بن أبى طالب، بخدا درويشى و مستمندى شتابانتر است بدوستان ما از سيلاب برود خانه.

بيان: در نهايه است كه در حديث علي آمده «من احبنا أهل البيت فليعد للفقر جلبابا» يعنى هر كه ما را دوست دارد بايد آماده زهد باشد در دنيا و به ندارى و نيستى شكيبا باشد (الحديث) و منظور اينست كه دوستى دنيا و دوستى أهل بيت با هم جمع نشوند.

٨- در علل محمّد بن على بن ابراهيم، علّت آفريدن ارواح پيش از ابدان به ٢ هزار سال گفته كه مقصود آفريدن آنها ٢ هزار سال پيش از آدم است.

٩- در كتاب محمّد بن مثنى: بسندى از جابر بن يزيد كه شنيدم امام ششم ٧ ميفرمود: ارواح لشكرهاى آماده‌اند هر كدام نزد خدا بهم آشنا شدند در زمين بهم الفت گيرند و هر كدام نزد خدا ناشناس هم بودند در زمين از هم جدا شوند.

١٠- در كافي (ج ١ ص ٤٣٧): بسندى از بكر بن اعين كه امام پنجم ٧ ميفرمود: البته خدا پيمان از شيعيان ما براى ولايت ما در ذر گرفته روزى كه از ذر اعتراف گرفت بربوبيت خود و نبوت محمّد ٦ و خدا امّت محمّد را در برابرش سان ديد در سرشت و همه سايه‌اى بودند، و آنها را از گل آدم آفريد و ارواح شيعه ما را ٢ هزار سال پيش از تنهاشان آفريد، و بدو عرضه كرد و رسول خدا ٦ آنان را شناخت و بعلى معرفى كرد، و ما هم از لحن گفتار آنها را ميشناسيم.

بيان: «در لحن گفتار» اشاره است بقول خدا تعالى «و البته بشناسى آنها را در لحن گفتار، ٣٠- محمّد» بيضاوى در (ج ٢ ص ٤٣٩) گفته: لحن گفتار روش‌