آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٣ - باب چهل و هفت مايه تن آدمى و اجزائش، تشريح اندام و منافع آنها، تاثير آنها در احوال نفس

اگر دو لنگه در بينى كه در آن چنگكى است توهم ميكنى كه خود بخود ساخته شده؟ بلكه ببديهه دانى كه آن صانعى دارد تا بلنگه ديگر برخورد و آن را برآرد تا در فراهم شدن آنها مصلحتى باشد، همچنين يك حيوان نر را بينى كه يكى از جفتى است آماده براى يك ماده تا بهم برخورند براى دوام نژاد و زيست آن، مرگ و نوميدى باد بر فلسفه‌بافان كه چگونه دلشان كور است از اين آفرينش عجيب تا منكر قصد و تدبير در باره آن شدند.

اگر آلت مردى شل بود چگونه بژرفناى رحم ميرسيد تا نطفه را در آن بريزد و اگر هميشه برخاسته بود چگونه در بستر ميغلطيد و ميان مردم راه ميرفت و جلو او برپا بود، و با اين كه زشت منظر بود براى زن و مرد شهوت‌انگيز بود و خدا- جلّ اسمه- چنين مقدر كرد كه بيشتر اوقات خوابيده و نهان باشد از ديده و براى مرد رنجى نداشته باشد، و نيروى برخاستن آن را هنگام نياز در آن نهاد براى تقدير بقاء نزاد و دوام آن.

اكنون اى مفضل عبرت گير از نعمت بزرگ خدا بر آدمى در خوردن و نوشيدن و آسانى دفع فضولات آن. آيا از خوبى تقدير نيست كه بيت الخلاء در نهانترين جاى خانه است و همچنين خداوند سوراخ خروج غائط را در نهانترين جاى تن او ساخته و راه آن را گلوى او يا دو دست او ننموده، بلكه آن را در جاى مرموزى از تن نهاده كه مستور و در پرده است كه دو ران روى آن بهم بر خورند و دو نشيمنگاه آن را بپوشند و با آن گوشتى كه دارند نهانش سازند. و چون آدمى نياز بخلاء دارد و بر سر قدم نشيند آن سوراخ برآيد و آماده بيرون ريختن ته‌نشين غذا گردد.

فتبارك اللَّه من تظاهرت آلائه و لا تحصى نعمائه.

انديشه كن اى مفضّل در اين دندانهاى آسيا مانند كه خدا براى آدمى ساخته كه برخى تيزند براى بريدن خوراك و برخى پهنند براى جويدن و نرم كردنش، و هر دو وصف كمى ندارند زيرا بهر دو نياز است.