نقدی بر مارکسیسم
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

نقدی بر مارکسیسم - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٣

می شود در صورتیکه تا وقتی به رفاه و آسایش نرسیده است تحرک دارد و با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند ، و همین که به رفاه رسید گرفتار تن پروری‌ و تنبلی و بی حرکتی می‌شود ، پس مرگش وقتی شروع می‌شود که به صلح رسیده‌ باشد ، یعنی دشمن ( مشکلات ) از جلو پایش دور برود ، و لذا می‌گوید هگل‌ گفته است : دولتها اگر بخواهند موجودیتشان محفوظ بماند باید دشمن برای‌ خودشان خلق بکنند . البته این یک قاعده کلی است و در مورد افراد و جوامع صدق می‌کند و تا حد زیادی هم درست است ( در مورد فائده شیطان و نفس اماره و بلاها هم‌ چنین حرفی گفته شده است ، آیه شریفه " « فان مع العسر یسرا ٠ ان مع‌ العسر یسرا »" همین طور توجیه می‌شود . با سختی ، سستی هست ، و با سختی‌ سستی هست ، و در جمله بعد " « فاذا فرغت فانصب و الی ربک فارغب " می‌گوید که پس از اینکه فارغ شدی دوباره خود را به رنج و زحمت بینداز ، و این برای بعضیها مشکل بوده که " « اذا فرغت »" باز دو مرتبه " « فانصب غ" و باز خودت را به رنج و زحمت بیانداز ، نه این توجیه صحیح‌ دارد ، و خلاصه اینکه از بیکاری و مشکل در جلو نبودن جز رکود و جمود و مردگی چیزی پیدا نمی شود ) . دیالکتیک که مبارزه و جنگ اضداد را مادر همه چیز می‌داند ، قهرا فلسفه‌ای است که در عمل هم انسان را به مبارزه دعوت می‌کند و مبارزه را یکی از مقدس‌ترین چیزها می‌شمارد ، و ماهم در کتاب " قیام و انقلاب مهدی‌ ( ع ) جزو اصولی که به عنوان نتیجه دیالکتیک ذکر کرده‌ایم یکی همین اصل‌ قداست مبارزه و جهاد است ، و البته این فکر به مسئله جهاد هم خیلی کمک‌ می‌کند ، یعنی یک فکر صد در صد ضد مسیحی است ، نه ضد اسلامی ، چون از نظر اسلام جهاد خودش یکی از ارکان است ، و مبارزه اساسا در اسلام قداست دارد ، و این را خودشان هم درباره اسلام قبول دارند ، و مسیحی ها که صلح را به‌ طور مطلق بر هر جنگی و مبارزه‌ای ترجیح می‌دهند ، قهرا این فکر مخالف آنها است . این جوانها هم بیشتر گرایششان به دیالکتیک و قهرا ماتریالیسم روی همین‌ حساب است ، که این فلسفه ، فلسفه قدرت و فلسفه عمل است ، جوان هم که‌ اساسا آمادگی برای عمل دارد ، یعنی در مرحله اول می‌خواهد فلسفه‌ای به او پیشنهاد بشود که فلسفه عمل باشد ( به علت همان نیروی زیادی که در جوان‌ هست ) بعد برایش توجیه درست می‌کند . اضافه بر این ، اینها مدعی هستند ماتریالیسم دیالکتیک دانش مبارزه است ( روی این کلمه خیلی باید دقت‌ کرد ) یعنی خود مبارزه اگر علمی داشته باشد که چطور باید مبارزه کرد و راهش چیست و در هر مرحله از مراحل مبارزه چه تاکتیکی باید بکار برد ، این همین دانش دیالکتیک است ، البته ماتریالیسم دیالکتیک تاریخی‌ دانش مبارزه است یعنی بینش مادی ( اقتصادی ) دیالکتیک تاریخ . این مطلب بزرگترین چیزیست که اینها به آن افتخار می‌کنند و چیزی هم که‌ جوانهای امروز مطالبه می‌کنند همین است ، می‌گویند شما باید تاریخ و جامعه‌ را طوری برای ما تفسیر بکنید که گذشته را تفسیر بکند و راه برای آینده هم‌ بگشاید ، یعنی درسی باشد که به دست انسان بدهند و بگویند اگر به این‌ درس عمل بکنی موفق می‌شود ، مارکسیسم چنین راهی