نقدی بر مارکسیسم
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

نقدی بر مارکسیسم - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٩

رهبری کند به شدت احساس می‌شود . واقعا انسان راه تکامل خودش را نمی‌ داند ، خودش را و جامعه خودش را هنوز نشناخته است .
این همان چیزی است که شیخ و دیگران می‌گویند که ما وقتی به خلقت نگاه‌ می‌کنیم می‌بینیم همه چیز براساس نیاز آفریده شده است و مثال به اشناف‌ عینین و اخمص قدمین می‌زنند و می‌گویند ، در طبیعت نیاز به اشناف و اخمص مهمل گذاشته نشده است ، و کوچکترین نیازها در نظر گرفته شده است‌ بعد می‌گوید : جامعه بشر به انسانی که آن انسان راهنمای کمال او باشد بیشتر نیازمند است و چطور ممکن است این نیاز مهمل گذاشته شده باشد و چنین خلای وجود داشته باشد .
بحثی هم که آقای طباطبائی در کتاب " وحی یا شعور مرموز " کرده‌اند اساس و ریشه‌اش همین است ، و استناد به اصل هدایت شده است ، یعنی در عالم امکان ندارد موجودی استعداد یک کمالی را داشته باشد و به نحوی به‌ سوی آن کمال هدایت نشده باشد ، هر موجود در هر مرحله‌ای نوع هدایتش فرق‌ می‌کند ، خود قوه جاذبه از نوع هدایت است "« و اوحی فی کل سماء امرها " ( فصلت / ١٢ ) کنیم در هر آسمانی کارش را به او وحی کردیم و هر موجود کارش را می‌داند ، " « و اوحی ربک الی النحل » " . در باب‌ گیاهها هم همینجور ، در مورد انسان که الی ماشاءالله انسان از نظر اینکه‌ یک موجود اجتماعی است ، و جامعه انسان حکم یک واحد را دارند ، این‌ واحد احتیاج به یک چشم ، به یک هدایت به یک راهنما دارد . نبوت همین‌ هدایت است ، یعنی هدایت به سوی کمال واقعی را نمی توان با مقیاس‌ آسایش بدست داد ، بشر امروز هنوز میان دنیا و آخرتش مردد است ، نمی‌ داند آیا کارش با همین دنیا پایان می‌پذیرد ، یا نمی‌پذیرد ، هنوز نمی‌ داند اجتماعی بودن در او اصل است یا انفرادی بودن ، هنوز استعدادهای‌ فردی شناخته نشده است ، هنوز معلوم نیست انسان دارای چند غریزه اصلی‌ است ، فروید برای انسان یک غریزه اصلی قائل است [ و آن هم غریزه جنسی‌ است ] مارکسیستها تکیه‌شان بیشتر روی شکم است ، عده دیگری بعد از فروید آمدند و غریزه اصلی را غریزه برتری طلبی و قدرت طلبی دانستند ، یک عده‌ برای چندین غریزه معنوی اصالت قائل شدند . راسل که یک شخص مادی است‌ می‌گوید : حق این است که اینها هیچکدام درست نیست ، نه حرف فروید و نه‌ حرف مارکس ونه . . . را نمی توان قبول کرد ، همه این غریزه‌ها در انسان‌ هست ، پس برای علم هنوز " انسان " مجهول است [١] .
پس با احساس آسایش و اینکه بشر امروز بیشتر احساس آسایش می‌کند نمی‌ شود گفت که به همین دلیل انسان به کمال بیشتر رسیده است .


[١] سؤال : اگر فرضا یک روزی این مسائل برای علم کشف شد دیگر انسان‌ احتیاج به هدایت و راهنمائی ندارد ؟ جواب : این یک جنبه احتیاج به انبیا است . بشر بیشتر از جنبه اخروی‌ به انبیا احتیاج دارد و نیاز او به انبیا همیشه وجود خواهد داشت .