مارکسیستها مدعی هستند که فلسفه ما با اینکه فلسفه جدل است و فلسفه‌ هستی و نیستی است و قائل است به اینکه هر هستی نطفه نیستی خودش را در بردارد ، ولی در عین حال فلسفه یأس و ناامیدی نیست بلکه برعکس فلسفه‌ امید است - زیرا این " نیستی " که این فلسفه به آن قائل است نیستی‌ خلاق است ، نیستی‌ای است که از آن " هستی " بر می‌خیزد ، آنهم هستی در سطح عالی‌تر و بالاتر . می‌گوید : اگر مرگ و فنا و نیستی بهمین صورت‌ تکراری می‌بود جای یأس و نومیدی بود ، ولی بحکم اینکه از هر مرگی یک‌ زندگی می‌زاید و در واقع همان زندگی پیشین در یک سطح بالاتر ادامه می‌یابد و لذا یک مسیر تکاملی [١] را طی می‌کند ، جای نومیدی و یأس و بدبینی‌ نیست . شخصی از بین می‌رود ولی از همین شخص از بین رفته یک شخصیت و یک فرد دیگر پیدا میشود در سطح بالاتر ، نیستی‌ها مقدمه هستی‌ها و پله‌ها و پایه‌های تکامل هستند و بقول لکنت دنوئی در کتاب " سرنوشت انسان " ، مرگ بزرگترین اختراع طبیعت برای تکامل است .
خلاصه مدعای آنها این است که در این فلسفه اگر چه فرد جاودان نیست ولی‌ انسان جاودان است و به تعبیر دیگر اگر چه من که در این راه حرکت می‌کنم‌ جاودان نیستم ولی خود این راه جاودان است . پس این فلسفه هم به‌ جاودانگی می‌رسد اما نه به جاودانگی فرد آنطوری که فلسفه " بودن " به‌ جاودانگی روح معتقد است ، بلکه به جاودانگی خود " شدن " - تنها چیزی‌ که جاوید است خود " شدن " است و این راه است که جاوید است . و چون‌ راه جاوید است لذا این فلسفه به پوچی و یأس نمی انجامد .
در اینجا دو مسأله وجود دارد که با یکدیگر مخلوط شده است و ما باید آنها را تفکیک کنیم : یک مسأله مسأله فلسفی درباره طبیعت است بطور کلی ، یعنی اینکه آیا نظام خلقت اساس یک نظام پوچ و بیهوده است ، آیا هستی فی حد ذاته پوچ‌ و عبث و بی‌معنی است یا نه ؟ آیا حرکاتی که در طبیعت رخ می‌دهد غایت‌ دارد و رو به کمال می‌رود یا نه ، یک سلسله حرکات بی هدف و بی غایت و تکرار مکررات است ؟ پس این مسأله‌ای است که به بحث " غایات " مربوط می‌شود که آیا هر چیزی معلل به علت غائی هست یا معلل به علت غائی‌ نیست . الهیون که قائل به اصل علت غائی هستند قهرا به پوچی و بیهودگی‌ در نظام خلقت

[١] البته نه تکامل فردی ، زیرا بقاء فرد در کار نیست و لهذا این‌ فلسفه به جاودانگی روح و جاودانگی فرد معتقد نیست ولی به جاودانگی نوع‌ " به یک اعتبار " و به جاودانگی راه ( به اعتبار دیگر ) و به جاودانگی‌ خود تکامل ( به تعبیر دیگر ) معتقد هست .