نقدی بر مارکسیسم
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

نقدی بر مارکسیسم - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٦

طراحی و مهندسی اجتماع

بعد ، مسئله دیگری طرح می‌شود ، که مسئله طراحی و مهندسی اجتماع است که‌ اصلاحات بدون نقشه بی ارزش و بی نتیجه است و هرچه که با برنامه‌ریزی و طراحی صحیح مقرون باشد ، بهتر می‌تواند نتیجه بدهد این همان برنامه مبارزه‌ عملی با کمونیزم است که در دنیا انجام شده و می‌شود . در کشورهائی که‌ توانستند جلوی کمونیزم را بگیرند و ثابت کردند که هیچ چیزی وجود ندارد و اینها از نارضائیهای مردم استفاده می‌کنند ، کوشش کردند که یک سلسله‌ اصلاحاتی انجام بدهند . ولو اینکه این اصلاحات را طبقه حاکمه برای منافع‌ خودش کرده باشد بهرحال این کار شده است و جلوی کمونیزم گرفته شده است. به هر حال ، دنیای امروز دنیای طرح و نقشه و برنامه‌ریزی است ، در تعریفی که سابقا برای تکامل از " اسپنسر " نقل کردیم آمده بود که تکامل‌ به سه چیز است ، تراکم و تنوع و انتظام . معنای انتظام یعنی وحدت ، یک‌ شیئی که تکامل پیدا می‌کند اولا باید یک سلسله امور جمع شوند ، بعد تنوع و تقسیم کار میان آنها پیدا بشود ، بعد هم انتظامی بوجود آید یعنی بر مجموع‌ یک نیرو حاکم باشد . هرچه جامعه متنوع‌تر باشد و کارها بیشتر و تخصصی‌تر باشد این نشانه تکامل بیشتر جامعه است و هر اندازه که یک سیطره واحد با قدرت بیشتری همه را در اختیار داشته باشد ، و در جهتی که خودش می‌خواهد رهبری کند ، جامعه به کمال بیشتری رسیده است . این مقدار قابل انکار نیست که هر مقدار جامعه پیشرفت می‌کند ، به سوی تمرکز پیش می‌رود ، البته نه تمرکز مارکسیستی . ما دو نوع تمرکز داریم ، یک نوع همان تمرکزی‌ است که انتظام و نظام دادن باشد به فعالیتهای آزاد افراد و گروهها نوع‌ دیگر ، به معنای این است که اساسا اراده اعضاء و افراد و سازمانها از آنها سلب شود و بشکل ابزارهای بلا اراده دربیایند و همه تصمیمها و طرحها و اراده‌ها مال مقامات بالا باشد ، تمرکزی که اینها دنبالش می‌روند و مدعی‌ هستند در کشورهای سوسیالیستی هست ، تمرکز به معنای دوم است ، یعنی به‌ صورتی است که برای افراد آزادی به هیچ شکل باقی نمانده است . کشورهای سرمایه‌داری که اساس کارشان بر محور آزادی است انتظام به‌ معنای اول در آنها وجود دارد ، چون در آزادی هم اگر انتظامی نباشد به هرج‌ و مرج کشیده می‌شود ، لذا این کشورها بین آزادی فرد و قدرت دولت در نوسان هستند . در هر حال ، در اینکه جامعه ها به سوی تمرکز می‌روند و باید هم بروند تردیدی نیست ، و این آزادیها چه در امور اقتصادی و چه غیر آن به صورت‌ هرج و مرج نمی تواند ادامه داشته باشد ، لذا می‌بینیم روز به روز وزارتخانه‌های جدید بوجود می‌آید ، تا همه شئون جامعه را تحت ضابطه و نظم‌ در بیاورند . حالا حسن نیت و حسن اجرای این برنامه‌ها مورد بحث نیست ، ولی اصل عمل‌ بدون تردید خوب است و ناشی از تکامل جامعه است و حاکی از این است که‌ جامعه‌ها رو به تمرکز میروند ولی نه تمرکزی که در کشورهای کمونیستی هست و در حقیقت چیزی جز سلب آزادی از مردم نیست .