نقدی بر مارکسیسم
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

نقدی بر مارکسیسم - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٢

یعنی جامعه‌ها از یکدیگر متأثر می‌شوند ، در یک جامعه که یک تغییری ، اکتشافی اختلالی پیدا می‌شود ، به جامعه دیگر منتقل می‌شود ، تاریخ نشان‌ داده است که تمام دنیا در یکدیگر مؤثر و از یکدیگر متأثر بوده‌اند و بقول‌ اینها ، تمدنها مرتب نقل مکان می‌کرده است ، به این صورت که در یک‌ جائی تمدنی پیدا می‌شده است ، بعد جامعه‌ای از این تمدن متأثر می‌شده است‌ ، و از آن اقتباس می‌کرده است . در جامعه اول عوامل فساد پیدا می‌شد و از بین می‌رفت ، جامعه‌ای که از آن اقتباس کرده بود رشد می‌کرد و وارث آن‌ می‌شد ، این جامعه باز به انحطاط و انقراض می‌رسید و جامعه‌های دیگری که از این جامعه متأثر شده بودند بوجود می‌آمدند و رشد می‌کردند پس هر جامعه‌ای‌ که تمدن و فرهنگش پیش رفته است غالبا یک تأثر از یک جامعه دیگر داشته و همه‌اش ابتکار نبوده است منتهی اینجا یک حرفی هست و آن اینکه‌ چه تمدنهائی التقاطی است و چه تمدن و فرهنگهائی اصیل ؟ جامعه شناسها روی این قضیه خیلی مطالعه کرده‌اند که چند تمدن اصیل در دنیا هست ، از همین " توین بی " معروف نقل می‌کنند که اول آمد و تمدنها را به ٣٣ تمدن تقسیم کرد که یکی از آنها تمدن اسلامی بود ، بعد مهمترین آنها را در ١٠ تمدن آورده که باز هم اسلام یکی از آنها بود ، در نهایت امر از آنها ٣ تا ٥ تمدن را انتخاب کرده که یکی از آنها تمدن‌ اسلامی است . ملاک اینکه ما یک تمدن را التقاطی بدانیم یعنی ماهیت جداگانه برایش‌ قائل نباشیم یا اصیل بدانیم چیست ؟ ، هیچ تمدنی نیست که از تمدنهای‌ دیگر استفاده نکرده باشد ولی استفاده کردنها دو جور است : یک تمدن که‌ استفاده می‌کند مثل بعضی از طلبه‌هاست که همه معلوماتش محفوظاتی است که‌ از این و آن گرفته است ، ولی یک تمدن دیگر خودش مثل یک موجود زنده‌ایست که از مواد موجود تغذیه می‌کند ، ممکن است از هزار ماده تغذیه‌ کند ولی بالاخره خودش حیات مستقل دارد و از مواد بیرونی بعنوان ماده‌ غذائی استفاده می‌کند . نه اینکه مجموع آنها را کنار هم گذاشته و اسمش‌ شده تمدن . و این اختلاف در کیفیت استفاده بستگی دارد به روح تمدنها ، اگر روح تمدنی با تمدنهای دیگر تفاوت داشته باشد ماهیت جداگانه‌ای دارد و اگر نه ، نه . در مورد روح تمدنها گفته‌اند : مثلا تمدن یونانی یک تمدن‌ عقلی است یعنی بیشتر به فلسفه بستگی دارد ، به هر قسمتش نگاه بکنید بالاخره به فلسفه ختم می‌شود ، تمدن اسلامی را تمدن مذهبی و معنوی می‌دانند ، تمدن رم را تمدن هنری و همچنین . خلاصه اینکه یکی از عوامل که اگر نبود جامعه ایستا می‌شد یعنی حرکتش‌ خیلی کند بود ، استفاده از فرهنگی دیگر است پس اگر یک ملتی در شرائط اقلیمی قرار بگیرد که رابطه‌اش با جاهای دیگر بریده باشد خواه ناخواه آن‌ جامعه ایستا می‌شود . البته استفاده تمدنها از یکدیگر به یک نحو و با یک سرعت معین نیست‌ ، بعضیها خیلی سریعتر و بطور دقیقتر از تمدنهای دیگر می‌گیرند و بعضی‌ کندتر و بطور ناقص و نارسا ، و این به آمادگی جامعه‌ها مربوط می‌شود . در اخذ تمدن هزاران آمادگی لازم است . در بعضی تمدنها این آمادگی زیاد است‌ و در بعضی دیگر کمتر ، مثل مقایسه‌ای که بین ایران و ژاپن می‌کنند ،