نقدی بر مارکسیسم
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

نقدی بر مارکسیسم - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٣

اینکه یک مسئله اساسی است طرح نکرده‌اند . ممکن است بگویند همه کاره‌ خود ماده است و ماده واجب الوجود است . سپس می‌گوید : " چنین استدلالی دیگر به طور قاطع فراتر از نظریات فوئر باخ بود .
همانطور که فوئر باخ پندارگرائی هگل را به سطح طبیعت گرائی تنزل داده‌ بود ، به همان گونه نیز مریدانش طبیعت گرائی وی را به مادی گرائی تغییر دادند اما به یک مادی گرائی تحول گرائی با بیانی نوین " [١] .
در اینجا اشاره شده است به اینکه فوئر باخ یک شخص بود بدون اینکه‌ مادی گرائی او از اصول تحول برخوردار باشد و به قول اینها یک مادی گرای‌ متافیزیکی بود ، یعنی مادی گرا بود ولی طرز تفکرش دیالکتیکی نبود و اینها بودند که مادی گرائی متافیزیکی او را به مادی گرائی دیالکتیکی‌ تبدیل کردند .
اینجا دو سه مطلب هست که به معارف‌اسلامی مربوط می‌شود و باید طرح شود.
یک مطلب که مطلب بسیار مهمی است این است که : می‌گویند تغییرات‌ کمی که تبدیل به تغییرات کیفی شد ماهیت شیئی عوض می‌شود ، ماهیت شیئی‌ که عوض شد ، قوانین مربوط به آن هم جبرا عوض می‌شود ، مثلا آب تا آب‌ است قوانین مخصوص مایعات را دارد ، ولی همینکه تبدیل به بخار شد ، آن‌ قوانین دیگر بر آن حاکم نیست و یک سلسله قوانین دیگر که مربوط به گازها است بر آن حکومت می‌کند ، به همین دلیل جامعه وقتی مراحل را طی می‌کند ، وقتی به مرحله تازه رسید ، دیگر قوانینی که در مرحله سابق حاکم بود ، به‌ درد جامعه نمی خورد و جامعه‌ای که با ماهیت جدید به وجود آمده است قانون‌ جدید می‌خواهد این یکی از آن حرفهای مهمی است که دارند ، راجع به اینکه‌ دین منفی است ، مخصوصا آنچه که ما راجع به اسلام می‌گوییم که دین جهانی و جاودانی است .
از نظر اینها قانون ، نمی تواند جاودانی باشد . این سخن را از دو راه‌ توجیه می‌کنند . یکی از این راه که هرچه که در طبیعت پیدا می‌شود ، مقتضای‌ ذاتش این است که خودش در درون خودش نفی و انکار خودش را بپروراند پس اسلام هم از درون خودش نفی خودش را به وجود می‌آورد ، به حکم قانون‌ تضاد که بر همه طبیعت حاکم است . قبلا گفتیم که فلسفه بودن ، به سه‌ جاودانگی می‌انجامد ، جاودانگی روح ، جاودانگی حقیقت ، جاودانگی اخلاق ، برخلاف فلسفه شدن .
پس ملاحظه می‌شود که چگونه اصول دیالکتیکی هر کدام جداگانه تز اسلامی را نفی می‌کند و اینها که می‌گویند اسلام با دیالکتیک سازگار است معلوم نیست‌ چگونه چنین حرفی را می‌زنند ، چطور می‌گویند منطق اسلام منطق دیالکتیک است‌ [٢] .
راه دوم اینکه جامعه وقتی تغییر کرد قهرا باید قانون آن هم تغییر کند ، چون وقتی شیئی تغییر کمی کند ماهیتش تغییر می‌کند ، و قانونی که بر ماهیتی مثلا آب حاکم بود نمی تواند بر ماهیت دیگر مثلا گاز حکومت کند ، پس جاودانگی دین با اعتراف


[١] مارکس و مارکسیسم - ص . ٣٠ [٢] این موضوع در آینده مجددا مورد بحث قرار خواهد گرفت .