کردن نیمه دوم ، باید نیمه اول را طی کند ، نیمه اول هم باز تقسیم پذیر است و هر قسم آنهم باز تقسیم میشود ، و چون بطور غیر متناهی تقسیم‌ میپذیرد ، محال است در زمان متناهی حرکتهای غیر متناهی واقع بشود .

نظریه ذیمقراطیس :

بعد از ایلیائیها ، مکتب ذیمقراطیس پیدا شد مکتب ذیمقراطیس حرکت‌ را محال و خیال نمیداند بلکه آنرا موجود میداند ولی آنرا در واقعیت‌ اشیاء دخیل نمیداند ، واقعیت اشیاء را ذرات شکست ناپذیر ( اتم ) میداند که موجودات واقعی همین ذرات هستند ولی این ذرات با یکدیگر جمع‌ و تألیف میشوند و از تألیفهای اینها موجودات مرکب بوجود می‌آید ، عناصر بوجود می‌آید و در خود ذرات هیچگونه تغییری پیدا نمیشود و ازلا و ابدا بیک حال هستند . و این تغییراتی که در عالم میبینیم جز اجتماع و انتزاع‌ و افتراق ذرات چیزی نیست ، مانند شنهای بیابان که باد آنها را به‌ شکلهای مختلف در می‌آورد ولی حقیقتشان ثابت است . پس طبق نظر ذیمقراطیس ماهیت اشیاء تغییر پذیر نیست ، چون ماهیت اشیاء همان ذرات‌ است و با تألیفهای مختلف ذرات ، ماهیت جدید بوجود نمی آید مگر ماهیت‌ اعتباری . روی این نظریه حرکت در عالم هست ولی با حرکت تنها شکلها و ظاهرها تغییر میکند ، و واقعیتها و ماهیتها ثابت است ، حتی گفته می‌شود نظریه‌ای که امروزه در مورد رنگها و بوها هست هراکلیت هم به آن قائل‌ بوده و می‌گفته است اساسا رنگی وجود ندارد ، ما خیال میکنیم که رنگی هست‌ ، مجموعه ذرات اگر در یک وضع مخصوصی قرار بگیرند طوری بر انسان تجلی‌ میکنند که رنگ و بو و مانند آنها نامیده میشوند ، والا در طبیعت نه رنگ‌ وجود دارد و نه بو و نه طعم . اینها کیفیات ثانوی هستند که وجود واقعی‌ ندارند . اینهم یک نظر در مورد حرکت که منکر حرکت نیست ولی آنرا هم‌ دخیل در حقیقت اشیاء نمیداند .

نظریه ارسطو :

نظر بعد که در میان سایر نظرها شاخص است ، نظر ارسطو است . ارسطو در باب تغییر واقعا یک نظر عمیقی آورد . ایلیائیها که منکر حرکت بودند ، این اصل را آورده بودند که موجود معدوم نمیشود و معدوم هم موجود نمیشود ، همه چیز ازلی و ابدی است ، حدوث و فنائی در عالم نیست . برهانی که‌ اینها اقامه کردند بر اینکه موجودی معدوم نمیشود و معدومی موجود نمیشود اینستکه : اگر موجودی که معدوم است بخواهد موجود شود ، یا معدوم تبدیل‌ به موجود میشود و یا موجود موجود می‌شود . اگر معدوم تبدیل به موجود شود اینکه محال است اگر موجود بخواهد موجود شود اینکه تحصیل حاصل است و موجود موجود هست . پس معدوم محال است موجود شود . ارسطو آمد آن نظریه قوه و فعل خودش را آورد و گفت که هر چیزی قبل از اینکه موجود شود ، باعتباری موجود است و به اعتبار دیگری معدوم ، بالقوه‌ موجود است