پس نظریه سوم ، برای تضادها نقش مثبت هم قائل است و این نظریه‌ یگانه نظریه‌ا یست که الهیون و مادیون جدید در آن توافق دارند و لهذا اینها ( مادیون پیر و هگل ) به تضاد خلاق قائلند ، و در اینجاست که نظر الهیون با آنها یکی می‌شود ، چون الهیون هم تضادها را آفریننده و دارای‌ نقش مثبت میدانند .
پس در مورد تضادها سه نظریه وجود دارد ، یک نظریه می‌گوید : اساسا تضادها نبایستنی است و ایکاش نمیبود . نظریه دوم ، برای تضادها نقش‌ منفی قائل است ولی آنها را لازمه لاینفک نظام عالم میداند . نظریه سوم‌ تضادها و شرور را لازمه خیرات میداند ، ولی نقش آنها را تنها منفی‌ نمیداند و برای آنها نقش مثبت هم قائل است ، و معتقد است اگر تضادها در عالم نبود ، در عالم تکامل و تنوع و ترکیب هم نبود .

&gt و ذاتا اقتضای خلود در او نیست ، ممکن است مرگش بتأخیر بیفتد ولی‌ بالاخره خواهد مرد و بسوی مرگ خواهد رفت ، یعنی بسوی یک حیات عالی‌تر و راقی‌تر خواهد رفت ( زیرا حرکت ، حرکت جوهریه است و در حرکت جوهریه‌ نفس نمی تواند در این مرحله جوهری باقی بماند ، باید به مرحله بالاتر برسد ) . ممکن است گفته شود که پس بنابراین کملین باید زودتر بمیرند چون زودتر بفعلیت می‌رسند . پاسخ این است که نه ، چون امکان کمال محدود به حدود معینی که ما خیال می‌کنیم نیست و دائره‌اش خیلی وسیع است : بله ، اگر در مورد شخص کامل فرض کنیم که به مرحله‌ای برسد که دیگر کمال برایش امکان‌ نداشته باشد همین طور است ، ولی حتی نسبت به پیغمبر هم نمی توانیم این‌ حرف را بزنیم که مثلا در اول چهل سالگی از نظر سیر تکاملی‌اش به مرحله‌ای‌ رسیده بوده که دیگر حالت منتظره‌ای نداشته است بلکه همیشه نسبت به‌ تکاملهای بعدی حالت منتظره داشته است : ممکن است سؤال شود که اگر چنین‌ است پس چرا می‌میرند و به آن کمالها نمی رسند : جوابش این است که آن‌ مرگ طبیعی که تحت تأثیر عوامل خارجی انجام نگرفته باشد ( و باصطلاح‌ اقترامی نباشد ) شاید اصلا در دنیا وجود نداشته باشد ، اغلب و بلکه همه‌ موت‌ها موت اقترامی است ، موت انبیاء و اولیاء که همیشه همین جور است‌ و حتی برخی خواسته‌اند روایت " ما منا الا مقتول او مسموم " را بر همین‌ معنی حمل کنند .