اینها یک سلسله اصول را بنام منطق می‌نامند ، که این کار هم از هگل‌ شروع شده است مثل اصل حرکت ، اصل تضاد ، اصل تأثیر متقابل اشیاء در یکدیگر ، اصل جهش . این سؤال پیش می‌آید که چرا اینها را منطق می‌نامند و حال آنکه اینها فلسفه است نه منطق ، مثلا بحث حرکت فلسفه است و ربطی‌ به منطق ندارد . جوابش اینستکه اینها را از آن جهت منطق می‌گویند که‌ اینها در نهایت امر منتهی می‌شود به طرز تفکر ، و اینکه انسان چنین باید فکر کند . منطق ، معیار و ابزار درست فکر کردن است ، می‌خواهند بگویند اگر کسی چنین طرز تفکری داشته باشد ، طرز تفکر او صحیح خواهد بود ، و اگر چنین طرز تفکری نداشته باشد ، از اول متد فکر و طرز دیدش درباره اشیاء غلط خواهد بود . پس منطق ، در واقع مثل عینک دیدی است که انسان به چشم می‌زند ، و باید یک عینکی به چشم بزند که اشیاء را درست ببیند ، اسم چنین عینکی را منطق گذاشته‌اند . [ اکنون ببینیم که ریشه لغوی و تاریخچه کلمه دیالکتیک چیست ] :

لغت دیالکتیک :

مشروح‌ترین کتابی که ما درباره لغت دیالکتیک و اصطلاحاتی که این کلمه‌ در طول تاریخ پیدا کرده است دیده‌ایم کتاب " دیالکتیک " پل فولکیه‌ است . این کلمه مثل اکثر کلمات فلسفی اروپائی یک کلمه یونانی است . ریشه یونانیش را اینطور دست میدهد ، میگوید : کلمه دیالکتیک ، در اصل‌ از کلمه یونانی مشتق شده است که در اصل دو معنی داشته یکی خود کلمه یا گفتار ، دیگری دلیل ، و این دوتا با همدیگر خیلی نزدیک هم هست ، چون‌ انسان با کلمه و لفظ دلیل می‌آورد . و بعضیها در همان سابق ماتریالیسم‌ دیالکتیک را مادیت گفتگوئی ترجمه می‌کردند ، و اینرا از همان ریشه‌ یونانیش که بمعنای گفتگو است گرفته بودند ، در صورتیکه در این معنای‌ جدیدی که پیدا کرده ، مسلما گفتگو در آن نیست . و بعضی هم ماتریالیسم‌ دلیلی ترجمه کرده بودند ، به اعتبار جزء دیگر از معنای قدیمش که دلیل‌ بود . پیشوند " دیا " معنای مقابله و معارضه را میدهد ، و به همین جهت هم‌ مسلمین آنرا جدل ترجمه کرده‌اند ، و از اینجا دیالکتیک ، رد و بدل کردن‌ دلیل و گفتگو و مباحثه را معنی میدهد . وقتی آنرا بصورت صنعت بکار ببریم معنای آن مذاکره و صحبت و مجادله کردن است ، و وقتی آنرا بصورت‌ صنعت بکار ببریم معنایش آن چیزی است که مربوط به مباحثه و مخصوصا مباحثه بین الاثنین باشد ، یعنی فن مباحثه و مجادله . از این رو اگر از نظر لغوی این کلمه را مورد دقت قرار دهیم ، معنای آن فن گفتگو است ولی‌ غرض