نقدی بر مارکسیسم - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٤
است ، نه اینکه خود واقعیت دائم است ، بلکه انطباقش با واقعیت خودش دائمی است ، مثلا " زید قائم یوم الجمعه " در این قضیه ، حکایت کردهایم از یک واقعیت موقت ، و اگر گفته بودیم که " زید قائم دائما " از یک واقعیت دائم حکایت کرده بودیم ، ولی در مسئله دائم بودن حقیقت سخن از اینستکه آیا این قضیه زید قائم یوم الجمعه که منطبق است بر واقعیت خودش ، انطباق آن بر واقعیت دائمی است یا موقت یعنی این قضیه تنها روز جمعه صادق است و روز شنبه صادق نیست ؟ یا نه : زید قائم یوم الجمعه ، از آن نظر که قضیهای است و هر قضیهای حکایت میکند از یک واقعیتی ، انطباقش بر واقعیت خودش دائمی است ؟ پس مسئله اینکه آیا حقیقت دائم است و یا دائم نیست ، با این مسئله که منطق قائل به قضایای دائمه است ، دو چیز است و نباید این دو را با هم مخلوط کرده مسئله دائم بودن حقیقت یعنی دوام صدق قضیه که اگر قضیهای صادق بود ، آیا همیشه صادق است یا بطور موقت ؟ اینجاست که ما قائل به دوام هستیم و میگوییم حقیقت دائم است ، یعنی اگر قضیهای بر واقعیتی صدق کرد ، صدقش دائم است ، نه اینکه بر معنائی