مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٠٢ - نسخ ششگان&#١٧٢٨ مروی از حضرت صادق علیهالسّلام

سیّد هاشم بحرانی در مقدّمۀ تفسیر برهان آن را جزء مآخذ خود شمرده است. (مقدّمه، صفحۀ د)

حاج ملاّ مهدی نراقیّ در جامع السّعادات. (صفحۀ «د»)

سیّد حسین قزوینی، استاد بحرالعلوم، در مبحث خامس جامع الشَّرایع. (صفحۀد)

فاضل لاهیجی در تفسیر نفیس خود. (صفحۀ «د»)

سیّد أبوالقاسم ذهبی شیرازی در اوّل مناهج أنوار المعرفة، شرح مصباح الشَّریعة. (صفحۀ د)

حاج میرزا جواد آقای ملکی تبریزی در أسرار الصلاة. (مقدمه، صفحۀ «ه‌»)

حاج شیخ علی‌أکبر نهاوندی در کتاب بنیان الرَّفیع فی أحوال الرّبیع. (مقدمه، صفحۀ «ه‌»)

مرحوم محدّث می‌گوید: «دربارۀ این کتاب سه نظر مختلف، علمای أعلام اظهار نموده‌اند:

اوّل: اینکه کتاب حائز درجۀ اعتبار و واجد شرایط قبول است؛ از جمله قائلین به این مطلب: سیّد بن طاووس و شهید ثانی و فیض کاشانی و ملاّ محمّدتقی مجلسی و حاج میرزا ابوالقاسم ذهبی شیرازی و ابن‌فَهد حلّی و شیخ ابراهیم کفعمی و سیّد هاشم بَحرانی و حاج ملاّ مهدی نراقی و سیّد حسین قزوینی و سیّد علیخان مدَنی و شریف لاهیجی است؛ و أیضاً حاج میرزا حسین نوری و حاج شیخ علی‌اکبر نهاوندی می‌باشند.

دوّم: اینکه این کتاب مورد اعتماد نیست، و ابداً قابل استناد نمی‌باشد، و به‌کلّی از درجۀ اعتبار و صلاحیّت قبول ساقط است؛ ازجمله قائلین به این مطلب شیخ حرّ عامِلی در آخر کتاب هدایة الأُمّة، تحت عنوان «تتمّة» تصریح به این مطلب نموده است؛ و از جمله ملاّ عبدالله أفَندی صاحب ریاض العلماء است که آن را از کتب مجهولة‌المؤلّف شمرده است، و نسبت آن را به هشام بن حَکَم رد کرده ‌است؛