مطلع انوار
(١)
التّابعیُّ من صحِب صحابیًّا
٣٩ ص
(٢)
حاکم، تابعین را به پانزده صنف تقسیم نموده است
٤٠ ص
(٣)
معانی مختلف برای صحابی رسول اکرم صلّی الله علیه و آله بودن
٤٠ ص
(٤)
اختلف المؤلّفون فی تصنیف الصّحابة إلی طبقاتٍ
٤٣ ص
(٥)
توضیحی پیرامون بعضی کتب رجالی
٤٤ ص
(٦)
أصول کتب رجال
٤٦ ص
(٧)
گناه محدّثین کوفه تشیّع آنهاست، با اعتراف عامّه به صدق خدمتشان
٤٦ ص
(٨)
عِظَم أبیإسحاق و الأَعمَش و منصور و زُبَید الیامیّ و غیرِهم من الکوفیّین
٤٧ ص
(٩)
مخبتین أربعه بُرَید بن معاویه عِجلیّ، ابوبصیر لَیث بن البُختَریّ، محمّد بن مسلم، زُراره
٤٨ ص
(١٠)
«قطبالدّین» بر پنج نفر اطلاق میشود سه نفر از خاصّه، و دو نفر ازعامّهاند
٤٨ ص
(١١)
سه نفر حواریّ حضرت سجّاد سعید بن مُسیِّب، قاسم بن محمّد بن أبیبکر، أبوخالد کابُلی
٥٠ ص
(١٢)
الف رجال
٥٥ ص
(١٣)
إبراهیم بن سَعد بن الطّیّب، أبوإسحاق الرّفاعیّ
٥٥ ص
(١٤)
در تشییع جنازۀ أبوإسحاق رفاعیّ شیعۀ خالص، فقط دو نفر شرکت کردند
٥٥ ص
(١٥)
إبراهیم بن علیّ بن سَلِمة بن هَرِمة الحجازیّ المدنیّ، المعروف بابن هرمة قُرَشیّ
٥٦ ص
(١٦)
وی از أعاظم شعرای اهلبیت در عهد دوانیقی بوده است
٥٦ ص
(١٧)
إبراهیم بن محمّد بن أبییحیی، أبوإسحاق، مولی أسلم مدنیّ
٥٧ ص
(١٨)
وی از أعلام شیعه بوده است
٥٧ ص
(١٩)
إبراهیم نَخَعی
٥٨ ص
(٢٠)
أُبَیّ بن کَعب
٥٩ ص
(٢١)
أحمد بن حسین، علیّ الشافعیّ الخسروجردی، المعروف بالبیهقی
٥٩ ص
(٢٢)
أحمد بن عبدالله بن سلیمان التّنوخی، المعروف بأبوالعلاء المَعَری
٦٠ ص
(٢٣)
ابوالعلاء مُعَری شیعه بوده است و دارای ایمان و مستجاب الدّعوة
٦٠ ص
(٢٤)
أبیاتی از مُعَری که دلالت بر کمال توحید، حُسن توکّل، مقامات عالیه، و زهد او دارد
٦١ ص
(٢٥)
أشعار بلند پایۀ ابوالعلاء مُعری در تشیّع او
٦٢ ص
(٢٦)
أحمد بن عقدة، أبوالعبّاس
٦٣ ص
(٢٧)
أحمد بن عقده شیعه بوده است
٦٣ ص
(٢٨)
احمد بن محمّد البرقی
٦٤ ص
(٢٩)
أحمد بن محمّد، المعروف بابنمسکویه
٦٤ ص
(٣٠)
ابنمسکویه در جمیع فنون و علوم، مقام اوّل را حائز بوده است
٦٥ ص
(٣١)
ابنمسکویه در محلّۀ خواجوی اصفهان مدفون است
٦٦ ص
(٣٢)
ابنمسکویه، مصنّف
٦٦ ص
(٣٣)
أحمد بن موسی من آل محمّد الطّاووسی
٦٧ ص
(٣٤)
إسماعیل بن أبیالحسن عَبّاد بن عبّاس، المعروف بصاحب بن عَبّاد
٦٨ ص
(٣٥)
إسماعیل بن عبدالرّحمن الکوفی، المعروف بالسُدِّی الکبیر
٧٠ ص
(٣٦)
او مفسّری معروف و از شیعیان بوده است
٧٠ ص
(٣٧)
سُدِّی کبیر شیعه؛ سُدّی صغیر سُنّی؛ سُدّی فزاری شیعه ولی مفسّر نبودهاست
٧١ ص
(٣٨)
أعمش
٧٢ ص
(٣٩)
أعمش و شریک بن عبدالله نخعی کوفی شیعۀ بزرگوار
٧٢ ص
(٤٠)
امرؤالقیس بن عَدیّ الکلبیّ
٧٣ ص
(٤١)
اُویس قرنی
٧٤ ص
(٤٢)
جابر بن یزید جُعفی
٧٥ ص
(٤٣)
جعفر بن أبیطالب
٧٦ ص
(٤٤)
جعفر بن أحمد القمّی، أبومحمّد
٧٦ ص
(٤٥)
هو کان من عظماء أعیان الطّائفة
٧٦ ص
(٤٦)
جلال الدّین سیوطی
٧٧ ص
(٤٧)
عدول سیوطی از مذهب شافعی به امامی
٧٧ ص
(٤٨)
حارث بن عبدالله هَمْدانی، رحمة الله علیه
٧٧ ص
(٤٩)
حبّان بن قیس المُضَریّ، النابغة الجُعدی
٧٩ ص
(٥٠)
وی در ولایت قوی بود
٧٩ ص
(٥١)
حَسّان بن ثابت
٨٠ ص
(٥٢)
وی مردی جَبان و ترسو بود
٨٠ ص
(٥٣)
حسن بن حسن
٨٢ ص
(٥٤)
روایت مجعوله از عامّه از لسان حسن بن حسن بن علیّ بن أبیطالب درباره «من کنت مولاه فعلیّ مولاه»
٨٢ ص
(٥٥)
الحسن بن الفضل بن الحسن، أبومنصور الطّبرسی
٨٣ ص
(٥٦)
تحقیقی راجع به کلمۀ طَبَرْسیّ و طَبْرِسیّ
٨٤ ص
(٥٧)
محلّ اقامت و موطن افرادی که به طَبَرْسیّ معروف شدهاند
٨٦ ص
(٥٨)
الحسن بن علیّ بن الحسین بن شُعبة الحرّانی، المعروف بابن شعبة حرّانی
٨٩ ص
(٥٩)
هو صاحب تحف العقول، ممّا لم یسمح الزّمان بمثله
٨٩ ص
(٦٠)
حسن بن محمّد بن الحسن القمّی
٩٠ ص
(٦١)
وی صاحب
٩٠ ص
(٦٢)
حسن بن محمّد بن شرفشاه حسینی، سیّد رکنالدِّین
٩١ ص
(٦٣)
وی مصنّف
٩١ ص
(٦٤)
حسن بن هانی، أبونُواس
٩٢ ص
(٦٥)
تشیّع و شعر راقی او
٩٢ ص
(٦٦)
حسن بن یوسف بن مطهّر، علاّمه حلّی
٩٤ ص
(٦٧)
وی از مشایخ در جمیع علوم بوده است
٩٤ ص
(٦٨)
الحسین بن روح النَّوبختی، أبوالقاسم
٩٥ ص
(٦٩)
وی از آل نوبخت، أفضل و أعلم و أزهد اهل زمان و صاحب الأسرار و العلوم و الکرامات بود
٩٥ ص
(٧٠)
الحسین، السیّد أبوالرّضا ضیاءالدّین الرّاوندی
٩٦ ص
(٧١)
خلیل بن احمد فراهیدی
٩٦ ص
(٧٢)
وی از اصحاب حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام بوده است
٩٦ ص
(٧٣)
خلیل کتابی در إمامت نوشته است، و محمّد بن جعفر مراغیّ إمامی بر آن استدراک نوشته است
٩٧ ص
(٧٤)
خلیل میگوید «علّت تفرّدِ امیرالمؤمنین علیهالسّلام، افضلیّت و اعلمیّت و ازهدیّت اوست؛ و النّاس إلی أشباههم أمیَل»
٩٨ ص
(٧٥)
تشیّع الخلیل بن أحمد
٩٩ ص
(٧٦)
دِعبِل خُزاعی
١٠٠ ص
(٧٧)
ولایت و أشعار بلند پایۀ او
١٠٠ ص
(٧٨)
دِعبل وصیّت نمود أشعارِ مدارس آیات را در لَحْد او گذارند
١٠١ ص
(٧٩)
ربیع بن خُثَیم
١٠٢ ص
(٨٠)
زُرارَة
١٠٥ ص
(٨١)
راجع به تعییب زراره مصلحةً
١٠٥ ص
(٨٢)
زید بن حسن
١٠٦ ص
(٨٣)
مرگ او و تشییع عبدالله بن حسن
١٠٦ ص
(٨٤)
زید بن صوحان
١٠٧ ص
(٨٥)
زید بن علی بن حسین علیهماالسّلام، شهید آل محمّد
١٠٨ ص
(٨٦)
أشعار حِمّانی فرزند زید شهید در قرن سوّم
١٠٨ ص
(٨٧)
قتل زید بن علی بن الحسین علیهماالسّلام به دست ابنهُبَیرَة، در زمان هِشام بن عبدالملک
١١٢ ص
(٨٨)
سالم، مولی أبیحُذَیفة
١١٣ ص
(٨٩)
محمّد بن عبدالرّحمن البغدادی، معروف به ابنالقُرَیعة القاضی
١١٣ ص
(٩٠)
سعید بن جُبَیر
١١٥ ص
(٩١)
ارسال عبدالملک، خالد بن عبدالله قَسْری را به مکّه برای دستگیری سعید بن جُبَیر
١١٥ ص
(٩٢)
دستگیری سعید و ارسال او مغلولاً، نزد حجّاج بن یوسف به عراق
١١٥ ص
(٩٣)
آوردن سعید بن جبیر را به نزد حجّاج و سؤالات عدیده از او
١١٦ ص
(٩٤)
از عهده برنیامدن حجّاج از جوابهای سعید بن جبیر؛ و دستور قتل او
١١٧ ص
(٩٥)
قتل سعید بن جبیر بعد از نماز و قرائت آیاتی از قرآن مجید
١١٨ ص
(٩٦)
سُفیان بن مُصعَب عبدی
١١٩ ص
(٩٧)
وی از اعاظم شعرای اهل البیت بوده و حضرت صادق به او تأکید داشتند
١١٩ ص
(٩٨)
سلمان فارسی
١٢٠ ص
(٩٩)
آمدن امیرالمؤمنین با طیّ الأرض به مدائن
١٢٠ ص
(١٠٠)
أحوال سلمانَ الفارسیّ و جَزَعه عند الموت من أساور حَولَه، و حَولُه إجّانةٌ وجَفْنةٌ و مِطهَرةٌ
١٢٢ ص
(١٠١)
مقامات سلمان فارسی
١٢٢ ص
(١٠٢)
مقام سلمان فارسی و روایات در حقّ او
١٢٣ ص
(١٠٣)
طول عمر سلمان فارسی
١٢٤ ص
(١٠٤)
سلیمان بن جعفر و روایت وارده دربارۀ او
١٢٤ ص
(١٠٥)
سلیمان بن صُرَد خُزاعی
١٢٦ ص
(١٠٦)
سیحان بن صوحان
١٢٦ ص
(١٠٧)
شریک بن عبدالله نخعیّ کوفی، شیعۀ بزرگوار
١٢٦ ص
(١٠٨)
صاحب بن عبّاد
١٢٩ ص
(١٠٩)
صَعصعة بن صوحان
١٢٩ ص
(١١٠)
طاووس بن کیسان
١٣٢ ص
(١١١)
طاووس بن کیسان و صعصعه و أصبَغ و عطیّه و أعمش از شیعیان بودهاند
١٣٢ ص
(١١٢)
طلحة بن عُبیدالله
١٣٣ ص
(١١٣)
ازدواج طلحة بن عبیدالله با حَمنة
١٣٣ ص
(١١٤)
عَبّاد بن یعقوب رَواجِنی
١٣٣ ص
(١١٥)
او از شیعیان خلّص بوده است
١٣٣ ص
(١١٦)
عبدالسّلام بن رغبان، دیک الجنّ الحِمصی
١٣٤ ص
(١١٧)
أشعار راقی وی جاءُوا برأسک یا ابن بنت محمّد!
١٣٤ ص
(١١٨)
عبدالله المحض بن الحسن المثنی
١٣٥ ص
(١١٩)
بزرگواری عبدالله مَحض و دو پسرش محمّد صاحب نفس زکیّه و ابراهیم قتیل باخَمْری
١٣٥ ص
(١٢٠)
عبدالرّحمن بن صالح الأزْدی
١٣٧ ص
(١٢١)
او از شیعیان خلّص بوده است
١٣٧ ص
(١٢٢)
عبدالرزّاق بن هَمّام بن نافع حِمیَری صنعانی
١٣٧ ص
(١٢٣)
وی صاحب المُصنَّف و از اکابر شیعه بوده است
١٣٧ ص
(١٢٤)
عبدالعظیم بن عبدالله الحسنی
١٣٩ ص
(١٢٥)
راجع به عرضه داشتن عبدالعظیم، ایمان خود را به امام هادی علیهماالسّلام
١٣٩ ص
(١٢٦)
عبدالله أفندی
١٤٠ ص
(١٢٧)
المولی عبدالله أفندی آیةٌ فی علم الفهارس و الرّجال
١٤٠ ص
(١٢٨)
عبدالله بن أبییعفور
١٤٠ ص
(١٢٩)
عبدالله بن جَحْش
١٤١ ص
(١٣٠)
در یک قبر دفن شدن عبدالله بن جحش و حمزه عمّ رسول خدا
١٤١ ص
(١٣١)
عبدالله بن جعفر بن محمّد بن علی، ملقّب به أفطح
١٤١ ص
(١٣٢)
وی بعد از حضرت اسماعیل، أکبر اولاد حضرت صادق علیهالسّلام بوده؛ ولی از آن حضرت انحراف داشته است
١٤١ ص
(١٣٣)
عبدالله بن سلام
١٤٣ ص
(١٣٤)
عبدالله بن لَهیعة
١٤٣ ص
(١٣٥)
او از شیعیان خلّص بوده است
١٤٣ ص
(١٣٦)
عبدالله بن مَیمون القَدّاح
١٤٤ ص
(١٣٧)
عبیدالله بن عبدالله، أبوأحمد
١٤٤ ص
(١٣٨)
طاهر ذوالیمینین و حفید او عبیدالله بن عبدالله از أعلام تشیّع بودهاند
١٤٤ ص
(١٣٩)
عثمان بن جِنّی، المعروف بابنجنّی
١٤٥ ص
(١٤٠)
وی از شیعیان بوده است
١٤٥ ص
(١٤١)
عثمان بن سعید العَمرَوِی
١٤٦ ص
(١٤٢)
وی از نوّاب أربعه و از اولاد عمّار بن یاسر بوده است
١٤٦ ص
(١٤٣)
عثمان بن خطّاب، ابوالدّنیا
١٤٧ ص
(١٤٤)
علاءالدّین کندی
١٤٧ ص
(١٤٥)
وی شیعی بوده است
١٤٧ ص
(١٤٦)
علیّ بن الحسین المسعودیّ
١٤٨ ص
(١٤٧)
نصّ علمای أعلام بر تشیّع مسعودی، صاحب مروج الذّهب
١٤٨ ص
(١٤٨)
نصّ بر تشیّع وی بنا بهگفتۀ سیّد حسن صدر
١٤٩ ص
(١٤٩)
تحقیقی در عدم تشیّع مسعودی، صاحب
١٥٠ ص
(١٥٠)
علی بن العبّاس الرُّومیّ، المعروف بابن الرُّومیّ
١٥١ ص
(١٥١)
علی بن حَمّاد عبدیّ
١٥٢ ص
(١٥٢)
شاعر عاشق اهلبیت علیهمالسّلام در قرن چهارم
١٥٢ ص
(١٥٣)
علی بن حَمّاد عَدَوِی عَبدی
١٥٥ ص
(١٥٤)
علیّ بن محمّد التِّهامیّ
١٥٦ ص
(١٥٥)
علیّ بن محمّد السُّمَیْریّ، أبوالحسن
١٥٧ ص
(١٥٦)
علیّ بن محمّد، المعروف بالشّریف ابوالحسن الحِمّانیّ
١٥٨ ص
(١٥٧)
شعر راقی او لقد فاخَرَتنا من قُرَیشٍ عِصابةٌ
١٥٨ ص
(١٥٨)
علیّ بن محمّد، أوحد الدّین الأنوریّ الشّاعر
١٥٩ ص
(١٥٩)
١٥٩ ص
(١٦٠)
علیّبن أبیحمزة بَطائنی
١٦٠ ص
(١٦١)
عمار بن یاسر
١٦٣ ص
(١٦٢)
قاتل عمار بن یاسر
١٦٣ ص
(١٦٣)
عمر بن عبدالعزیز
١٦٣ ص
(١٦٤)
عمر بن علیّ بن الحسین بن علیّ علیهمالسّلام
١٦٤ ص
(١٦٥)
روایت دربارۀ انحراف عقیدتی عُمَر بن علیّ بن الحسین
١٦٤ ص
(١٦٦)
عَمرُو بن حُجر الکندی (المعروف بِامرؤ القیس)
١٦٥ ص
(١٦٧)
عَمرو بن حَمِق الخُزاعیّ
١٨٠ ص
(١٦٨)
معاویه با وجود عهد و پیمان و امان به او، وی را کشت
١٨٠ ص
(١٦٩)
عمرو بن عبدالله، أبوإسحاق سَبیعی هَمْدانی
١٨٢ ص
(١٧٠)
فردوسی
١٨٣ ص
(١٧١)
درباره تشیّع فردوسی
١٨٣ ص
(١٧٢)
فَرَزدَق و قصیده او
١٩٦ ص
(١٧٣)
الفضل بن الحسن بن الفضل، المعروف بالشّیخ الطَّبَرْسی،ّ أمینالدّین أبوعلیّ
١٩٧ ص
(١٧٤)
الفضل بن دُکَین
١٩٨ ص
(١٧٥)
الفضل بن شاذان
١٩٩ ص
(١٧٦)
فِطر بن خلیفة
١٩٩ ص
(١٧٧)
قاسم بن محمّد بن ابیبکر
٢٠٠ ص
(١٧٨)
درجۀ قرابت وی
٢٠٠ ص
(١٧٩)
أقوال العلماء فیه
٢٠٣ ص
(١٨٠)
ام فروه بنت قاسم بن محمد بن أبیبکر
٢٠٤ ص
(١٨١)
لوط بن یحیی، المعروف بأبیمِخنَف
٢٠٥ ص
(١٨٢)
وی از اعاظم اصحاب امیرالمؤمنین بوده است
٢٠٥ ص
(١٨٣)
مالک بن إسماعیل بن زیاد، أبوغَسّان
٢٠٦ ص
(١٨٤)
مَجدالدّین بن جمیل جُبّایی
٢٠٦ ص
(١٨٥)
غدیریّۀ ابنجمیل، و نجات او از حبس بعد از 20 سال به برکت مدیحۀ امیرالمؤمنین علیهالسّلام
٢٠٦ ص
(١٨٦)
محمّد بن ادریس، شافعی
٢٠٨ ص
(١٨٧)
قیام شافعی در یَمَن و دعوت به عبدالله مَحْض و علویّین، و احضار کردن هارون او را مغلولاً
٢٠٩ ص
(١٨٨)
جوابهای شافعی به هارون و مراجعت وی به مکّۀ مکرّمه
٢١٠ ص
(١٨٩)
حبّ اهلبیت و علوّ همّت شافعیّ
٢١٢ ص
(١٩٠)
هجرت شافعی به مصر و توطّن و فوت وی در قاهره
٢١٣ ص
(١٩١)
رسولالله به مجرّد شهادتین، خون و مال و عِرض و ناموس را محترم میشمردند
٢١٤ ص
(١٩٢)
زنا فقط به إقرار و بیّنه ثابت میشود، با وجود علم حاکم ثابت نمیشود
٢١٥ ص
(١٩٣)
شافعی، استحسان را رد میکند
٢١٦ ص
(١٩٤)
سیّد محمّد أقساسی
٢١٧ ص
(١٩٥)
آمدن امیرالمؤمنین با طیّ الأرض به مدائن
٢١٧ ص
(١٩٦)
محمّد الطوسیّ، المعروف بخواجه نصیرالدّین الطوسیّ
٢١٩ ص
(١٩٧)
او کسی است که میر سیّد شریف جرجانی افتخار شاگردیاش را دارد
٢١٩ ص
(١٩٨)
کتاب
٢١٩ ص
(١٩٩)
محمّد بن أبیعُمَیر
٢٢٠ ص
(٢٠٠)
محمّد بن أحمد بن حَمْدان، المعروف بالخَبّاز البَلَدیّ
٢٢٠ ص
(٢٠١)
وی اُمّی بود و در شعر مقامی عالی داشت
٢٢٠ ص
(٢٠٢)
أشعار خبّاز بَلَدی در مدح اهل البیت علیهمالسّلام
٢٢١ ص
(٢٠٣)
محمّد بن أحمد بن محمّد، المعروف بابنطَباطبا
٢٢٢ ص
(٢٠٤)
صاحب الأبیات المشهورة فی حسن التّعلیل «یا من حَکَی الماءُ فَرطَ رِقَّته!»
٢٢٢ ص
(٢٠٥)
محمّد بن أحمد مَرزبانیّ، المعروف بالحَرّانیّ
٢٢٣ ص
(٢٠٦)
وی از أعاظم شیعه بوده است
٢٢٣ ص
(٢٠٧)
محمّد بن أحمد، أبونصر فارابی، معلّم ثانی
٢٢٤ ص
(٢٠٨)
وی از اعاظم شیعه بودهاست
٢٢٤ ص
(٢٠٩)
تحصیل علوم و جدّیت فارابی در علوم و زهد او تا هنگام مرگ
٢٢٤ ص
(٢١٠)
محمّد بن إسحاق المطلبیّ
٢٢٦ ص
(٢١١)
وی اوّلین مُصنّف در مغازی، و شیعه بوده است
٢٢٦ ص
(٢١٢)
محمّد بن الحسن بن علیّ، المعروف بالشّیخ الطوسیّ
٢٢٧ ص
(٢١٣)
محمّد بن الحسن، نجمالأئمّة، الرّضیّ الأسترآبادیّ الغَرَویّ
٢٢٨ ص
(٢١٤)
وی صاحب شرح رضی بر کافیۀ ابنحاجب، و از أعلام شیعه بوده است
٢٢٨ ص
(٢١٥)
نجمالأئمّه رضی، شارح کافیه در نحو و شارح شافیه در صرف بوده است
٢٢٩ ص
(٢١٦)
محمّد بن الحسین الموسوی، أبوالحسن، المعروف بالسیّد الشّریف الرضیّ
٢٢٩ ص
(٢١٧)
محمّد بن محمّد البُوَیهیّ، المعروف بقطبالدّین الرازیّ البُوَیهیّ
٢٣٠ ص
(٢١٨)
وی شارح مفتاح سکّاکی و کتاب
٢٣٠ ص
(٢١٩)
محمّد بن حسین، معروف به شیخ بهائی
٢٣٢ ص
(٢٢٠)
عجائب و غرائب نقل شده از شیخ بهائی
٢٣٢ ص
(٢٢١)
اجتماع سیّد ماجد بحرانی با شیخ بهائی، و جاری ساختن شیخ از تسبیح آب را، و سؤال از سیّد
٢٣٣ ص
(٢٢٢)
رؤیای قاضی عزّالدین محمّد بعضی از ائمّه و دلالت او را به کتاب مفتاح الفلاح شیخ بهائی
٢٣٥ ص
(٢٢٣)
محمّد بن خازم
٢٣٦ ص
(٢٢٤)
محمّد بن عبدالله الحافظ المعروف بامام الحاکم أبیعبدالله النَّیسابوریّ
٢٣٧ ص
(٢٢٥)
وی در نزد صاحب تأسیس الشّیعة، شیعه بوده است
٢٣٧ ص
(٢٢٦)
حاکم نیشابوری از أعلام بوده است و در سَبّ معاویه متظاهِر
٢٣٧ ص
(٢٢٧)
استناد صاحب المراجعات به متون حاکم برای اثبات تشیّع وی
٢٣٨ ص
(٢٢٨)
محمّد بن عُبَیدالله، أبورافِع
٢٣٩ ص
(٢٢٩)
محمّد بن عثمان بن سعید العَمرَوِی، أبوجعفر
٢٤٠ ص
(٢٣٠)
وی از أولاد عمّار بن یاسر بوده و لوح قبر خود را از ساج با آیات قرآن تهیّه کرد
٢٤٠ ص
(٢٣١)
محمّد بن علی، المعروف بابنشَهرآشوب
٢٤١ ص
(٢٣٢)
وی از اعلام شیعه در عصر مقتفی بوده است
٢٤١ ص
(٢٣٣)
ابنشهرآشوب فی الشّیعة کالخطیب البغدادیّ فی السنّة
٢٤٣ ص
(٢٣٤)
محمّد بن عمر، المعروف بأبیعبدالله الواقِدِیّ
٢٤٣ ص
(٢٣٥)
محمّد بن عُمران المرزبانی الکاتب
٢٤٤ ص
(٢٣٦)
وی شیعه بوده است و سراینده أبیات «إذا رُمتَ مِن لَیلی عَلی البُعدِ نَظرَةً»
٢٤٤ ص
(٢٣٧)
محمّد بن محمود الآمُلیّ، المولی شمسالدّین
٢٤٤ ص
(٢٣٨)
محمّد بن مسلم بن رِباح
٢٤٥ ص
(٢٣٩)
محمّد بن مسلم طائِفیّ
٢٤٦ ص
(٢٤٠)
وی از اعاظم شیعه بوده است
٢٤٦ ص
(٢٤١)
محمّد بن مُکَرَّم
٢٤٦ ص
(٢٤٢)
وی صاحب لسان العرب، و بنابر عبارت خود در مادّۀ وَصِیّ، شیعه بوده است
٢٤٦ ص
(٢٤٣)
محمّد بن وُهَیْب
٢٤٨ ص
(٢٤٤)
تشیّع او و طاووس و أعمش و یحیی بن یَعْمُر
٢٤٨ ص
(٢٤٥)
محمّد بن هانی أندلسیّ، المعروف بالمغربی
٢٤٩ ص
(٢٤٦)
وی از أعاظم شعراء شیعه بوده است
٢٤٩ ص
(٢٤٧)
محمّد بن یحیی بن البِطرِیق
٢٥٠ ص
(٢٤٨)
ابن بطْریق و بیت او در حِلّه جمیعاً شیعه بودهاند
٢٥٠ ص
(٢٤٩)
محمّدبن اسماعیلبن بَزیع
٢٥٠ ص
(٢٥٠)
روایت امام رضا علیهالسّلام در شرایط اشتغال در ابواب ظلمه
٢٥٠ ص
(٢٥١)
حدیثی دربارۀ احوال محمّد بن اسماعیل بن بَزیع
٢٥١ ص
(٢٥٢)
محمدعلی سبط
٢٥٢ ص
(٢٥٣)
در نسب آیةالله آقای سیّد محمّدعلی سِبط
٢٥٢ ص
(٢٥٤)
معاویة بن عَمّار الدُّهْنیّ
٢٥٢ ص
(٢٥٥)
وی از اعاظم شیعه بوده است
٢٥٢ ص
(٢٥٦)
معروف بن خَرَّبوذ الکَرخیّ
٢٥٣ ص
(٢٥٧)
وی از اعاظم شیعه بوده است
٢٥٣ ص
(٢٥٨)
منصور بن مُعتَمِر
٢٥٤ ص
(٢٥٩)
وی با رفقایش از اهل کوفه أعمَش و أبواسحاق و زُبَید الیامی، از اعاظم شیعه بودند
٢٥٤ ص
(٢٦٠)
موسی بن قَیْس حَضرَمِیّ
٢٥٥ ص
(٢٦١)
وی از شیعیان بوده است
٢٥٥ ص
(٢٦٢)
موسی مبرقع
٢٥٦ ص
(٢٦٣)
در احوالات امام علی النقی علیهالسّلام و برادرشان موسی مُبَرقَع
٢٥٦ ص
(٢٦٤)
نصر بن أحمد بصریّ، خُبْز أُرُزِیِّ
٢٦٠ ص
(٢٦٥)
وی در تشیّع و شعر، عالی بود
٢٦٠ ص
(٢٦٦)
مُداعبة ابن لَنْکَک با نصر بن أحمد در دکّان خبّازی برنجی او و پاسخ او به شعر
٢٦١ ص
(٢٦٧)
نُعمانُ بنُ أبیعبدالله محمّد بن منصور، أبوحنیفة
٢٦٢ ص
(٢٦٨)
استبصار و تشرّف وی به مذهب حقّه امامی
٢٦٢ ص
(٢٦٩)
وی صاحب دعائم الإسلام و کتب دیگر، شیعه بوده است
٢٦٣ ص
(٢٧٠)
راجع به اعتبار کتاب
٢٦٤ ص
(٢٧١)
نُعمان بن ثابت، ابوحنیفه
٢٦٥ ص
(٢٧٢)
شِقاء الحنفیّ وصل إلی حدٍّ جعل علم الأحکام أفضلَ من علم القرآنِ و التّفسیر
٢٦٥ ص
(٢٧٣)
فَسَّر آیة الحکمَة بعلم الفقهِ و الأحکام زورًا
٢٦٦ ص
(٢٧٤)
جاءَ بمناقبَ لأبیحنیفة، تضحک بها الثّکلی
٢٦٧ ص
(٢٧٥)
روایات مجعوله دربارۀ أبیحنیفه، شواهد کذب در آنها مبیّن است
٢٦٧ ص
(٢٧٦)
ما قالوا و أکثروا فی مناقب أبیحنیفة، البراهین الساطعة قائمة علی رکاکته
٢٦٨ ص
(٢٧٧)
صاحب الدرّ المختار کان یأتی بمناقب أبیحنیفة، و هی ضعیفة
٢٦٩ ص
(٢٧٨)
إذا نظرت فی کتاب الأصل لمحمّد بن الحسن تلمیذ أبیحنیفة، عرفت مواقع سقوط أبیحنیفة فی فتاواه
٢٧٠ ص
(٢٧٩)
قال صبیٌّ لأبیحنیفة احذَر أنتَ السُّقوطَ؛ فإنَّ سقوط العالِم سقوطُ العالَم!
٢٧١ ص
(٢٨٠)
شکستن بهلول سر ابوحنیفه را با کلوخ
٢٧١ ص
(٢٨١)
واصل بن عطاء، أبوحذیفة المعتزلیّ
٢٧٣ ص
(٢٨٢)
جَهم بن صفوان قائل به تعطیل ربّ، و در برابرش مقاتل بن سلیمان قائل به جسمیّت خدا شد
٢٧٣ ص
(٢٨٣)
وَرّام بن أبیالفوراس
٢٧٣ ص
(٢٨٤)
وی از اولاد مالک اشتر و جدّ مادری سیّد بن طاووس میباشد
٢٧٣ ص
(٢٨٥)
هانی بن عروة
٢٧٤ ص
(٢٨٦)
دربارۀ هانی بن عروه و قیس بن مصهر صیداوی
٢٧٤ ص
(٢٨٧)
هِشام بن عمّار
٢٧٤ ص
(٢٨٨)
وی از شیعیان بوده است
٢٧٤ ص
(٢٨٩)
یحیی بن زَید الشّهیدین
٢٧٥ ص
(٢٩٠)
یحیی بن عمر
٢٧٦ ص
(٢٩١)
در قتل یحیی بن عمر بن یحیی بن الحسین بن زید بن علیّ
٢٧٦ ص
(٢٩٢)
یزید بن ابیزیاد
٢٧٧ ص
(٢٩٣)
یزید بن ابیزیاد از شیعیان بوده است
٢٧٧ ص
(٢٩٤)
یزید بن معاویة، علیه الهاویة
٢٧٨ ص
(٢٩٥)
اشعار کفریّۀ یزید بن معاویه، علیه الهاویه
٢٧٩ ص
(٢٩٦)
راجع به کفر یزید بن معاویه
٢٨١ ص
(٢٩٧)
ب نساء
٢٩٤ ص
(٢٩٨)
أُمامَة بنت أبیالعاص بن الرّبیع
٢٩٤ ص
(٢٩٩)
سَفّانة بنت حاتم الطائیّ
٢٩٥ ص
(٣٠٠)
قضیّة بنت حاتم الطیّ، و کمالها و شرفها و جمالها و بلاغتها و إسارتها بید المسلمین ثمّ فَکُّها
٢٩٥ ص
(٣٠١)
فاطمة بنت الحسین
٢٩٦ ص
(٣٠٢)
نَسیبة، اُمّعُمارة بنتُ کعببن عَمرو الأنصاریّة
٢٩٧ ص
(٣٠٣)
وَرَقَة بنت عبدالله بن الحارث
٣٠١ ص
(٣٠٤)
وی جامع قرآن بود و شهید شد
٣٠١ ص
(٣٠٥)
ابناثیر
٣٠٥ ص
(٣٠٦)
تحقیقی راجع به ابناثیر
٣٠٥ ص
(٣٠٧)
ابنالرُّومیّ
٣٠٥ ص
(٣٠٨)
ابنالقُرَیعة القاضی
٣٠٥ ص
(٣٠٩)
ابنجنّی
٣٠٥ ص
(٣١٠)
ابنشعبة حرّانی
٣٠٦ ص
(٣١١)
ابنشَهرآشوب
٣٠٦ ص
(٣١٢)
ابنطَباطبا
٣٠٦ ص
(٣١٣)
ابنمسکویه
٣٠٦ ص
(٣١٤)
ابن هرمة قُرَشیّ
٣٠٦ ص
(٣١٥)
أبوإسحاق الرّفاعیّ
٣٠٦ ص
(٣١٦)
أبوإسحاق سَبیعی هَمْدانی
٣٠٦ ص
(٣١٧)
أبوإسحاق، مولی أسلم مدنیّ
٣٠٦ ص
(٣١٨)
أبوالأسود الدُّؤَلی
٣٠٧ ص
(٣١٩)
اشعار أبوالأسود الدُّؤَلی حین بلغَه قتل أمیرالمؤمنین علیهالسّلام «ألا أبلغ معاویة بن حربٍ»
٣٠٧ ص
(٣٢٠)
ارسال معاویه حلوای مزعفر برای أبوالأسود؛ و سرودن دختر او این ابیات را «أ بالشّهد المزعفر یابن حرب»
٣٠٧ ص
(٣٢١)
شرح و ترجمه و نسب أبوالأسود دؤَلی که اسمش ظالم بن عمرو بوده است
٣٠٨ ص
(٣٢٢)
رکن الدّین علیّ بن أبیبکر گفته است «أبوالأسود معلّم حسنین علیهماالسّلام بوده است» و سیّد حسن صدر بدین کلام اشکال دارد
٣٠٩ ص
(٣٢٣)
کیفیّت تعلیم امیرالمؤمنین علیهالسّلام علم نحو را به أبیالأسود دُؤلی
٣١٠ ص
(٣٢٤)
أبوالأسود از تعلیم علم نحو به مردم بخل میورزید تا وقتی که دید قاری قرآن غلط میخواند، آنوقت قرآن را إعراب گذارد
٣١١ ص
(٣٢٥)
أوّل من وضع النّحو أبوالأسود، و أخذ عنه واحدٌ بعد واحدٍ إلی أن انتهی إلی الخلیل إلی أن انتهی إلی سیبَوَیْه
٣١٢ ص
(٣٢٦)
أبوالأسود علم نحو را در أوراقی جمع کرد و به امیرالمؤمنین علیهالسّلام نشان داد و حضرت تصحیح فرمود
٣١٢ ص
(٣٢٧)
ابوالحسن اشعری
٣١٣ ص
(٣٢٨)
آراء أشاعره و معتزله و بعضی از قصص صادره از جُهَلاء
٣١٣ ص
(٣٢٩)
ابوالحسن الحِمّانیّ
٣١٥ ص
(٣٣٠)
أبوالحسن السُّمَیْریّ
٣١٥ ص
(٣٣١)
أبوالحسن، المعروف بالسیّد الشّریف الرضی
٣١٥ ص
(٣٣٢)
ابوالدّنیا
٣١٥ ص
(٣٣٣)
أبوالعبّاس، أحمد بن عقدة
٣١٥ ص
(٣٣٤)
أبوالعلاء المَعَری
٣١٥ ص
(٣٣٥)
أبوالقاسم
٣١٥ ص
(٣٣٦)
أبوبکر خوارَزمی
٣١٥ ص
(٣٣٧)
وی از أکابر علمای شیعه در علم لغت و شعر و أدب و حسن قریحه بوده است
٣١٥ ص
(٣٣٨)
أبوبکر خوارزمی را که به جهت تشیّعش رافضی میگفتهاند، از أرکان علم أدب و لغت به شمار میرود
٣١٦ ص
(٣٣٩)
رسالۀ ابوبکر خوارزمی به شیعیان نیشابور در مصائب وارده بر آنها در طول تاریخ
٣١٧ ص
(٣٤٠)
أبوجعفر العَمرَوِی
٣١٨ ص
(٣٤١)
أبوحذیفة المعتزلیّ
٣١٨ ص
(٣٤٢)
أبوحنیفة
٣١٨ ص
(٣٤٣)
أبوحنیفة
٣١٨ ص
(٣٤٤)
أبوذر
٣١٩ ص
(٣٤٥)
برای کلام حقّ، أبوذرّ در ربذة جان داد غریباً طریداً وحیداً فریداً
٣١٩ ص
(٣٤٦)
أبورافِع
٣١٩ ص
(٣٤٧)
ابوطالب علیهالسّلام
٣١٩ ص
(٣٤٨)
مطالبی از محمّد قزوینی دربارۀ ایمان حضرت ابوطالب
٣١٩ ص
(٣٤٩)
دشمنی سلاطین صفوی با جامی
٣٢٣ ص
(٣٥٠)
أبوعبدالله جَدَلِی از رؤسای شیعه
٣٢٤ ص
(٣٥١)
شیعیانی که در طفّ و فخّ و سایر وقایع تلف شدهاند
٣٢٥ ص
(٣٥٢)
أبوعلیّ الطبرسی
٣٢٦ ص
(٣٥٣)
أبوغَسّان
٣٢٦ ص
(٣٥٤)
أبومحمّد القمّی
٣٢٦ ص
(٣٥٥)
أبومنصور الطبرسی
٣٢٦ ص
(٣٥٦)
أبونصر فارابی، معلّم ثانی
٣٢٧ ص
(٣٥٧)
أبونُواس
٣٢٧ ص
(٣٥٨)
أبوهُرَیرة
٣٢٧ ص
(٣٥٩)
ابوهُریره در خانههای مدینه دور میزد و گدایی مینمود
٣٢٨ ص
(٣٦٠)
مضیره گوشتی است که با ماست یا بهتر از آن با شیر طبخ میکنند، و از ادویهجات معطّره بر آن میریزند
٣٢٨ ص
(٣٦١)
مصادرۀ عمر، اموال ابوهریره را پس از ولایت بحرین
٣٣٠ ص
(٣٦٢)
کلٌّ مُیسَّرٌ لما خُلق له
٣٣٠ ص
(٣٦٣)
عمَر، بزرگان از صحابه را به مأموریّت نمیفرستاد
٣٣١ ص
(٣٦٤)
سیرة حُذَیفة بن الیَمان
٣٣١ ص
(٣٦٥)
تحدیث ابوهریره از عبدالله بن سلام
٣٣٢ ص
(٣٦٦)
ابوهریره با جعل روایات دروغین، ما را در مقابل علم و امّتها سرافکندهمیکند
٣٣٢ ص
(٣٦٧)
کَعبالأحبار، مردِ مزوّر یهودی، ابوهریره را آلت دست کرده است
٣٣٣ ص
(٣٦٨)
إذا سمعتم بالطّاعون بأرضٍ فلا تدخلوها!
٣٣٤ ص
(٣٦٩)
بسیاری از عامّه و اهل تسنّن چه از قدیم و چه از جدید، روایات ابوهریره را قبول ندارند
٣٣٥ ص
(٣٧٠)
ابوهریره قرآن را نمیدانست چون اُمّی بود، ولی بسیاری از صحابه که اُمّی بودند قرآن را میدانستند
٣٣٦ ص
(٣٧١)
ابوهریره علاوه بر جعل روایت به نفع عثمان و معاویه، جعل روایت در تنقیص منزلت امیرالمؤمنین علیهالسّلام میکرد
٣٣٧ ص
(٣٧٢)
عُبادة بن صامت در شام بر علیه معاویه قیام کرد، معاویه ابوهریره را واسطه نمود و او محکوم شد
٣٣٧ ص
(٣٧٣)
احادیث مجعولۀ ابیهریره، مخالف قوانین عقل و علوم طبیعی و سنّتِ تکوین
٣٣٨ ص
(٣٧٤)
احادیث صحیحه از رسولالله، اثر واضح در قلب دارد، و شاهدی از کتاب خدا برای آنها است
٣٤٠ ص
(٣٧٥)
قال علیّ علیهالسّلام «إنّ أکذبَ النّاس علی رسولالله لأبوهریرةالدَّوسی!»
٣٤٠ ص
(٣٧٦)
فی موت أبیهریرة کان مروان أمامَ الجنازة، و صلّی علیه الولید
٣٤١ ص
(٣٧٧)
حیث اشتبهت مراسیل أبیهریرة بمسانیده، سقط الجمیع؛ عملًا بالشّبهةالمحصورة
٣٤٢ ص
(٣٧٨)
شواهد علمیّة تاریخیّة علی کذبِ و اختلاقِ أبیهریرة فی أحادیثه
٣٤٣ ص
(٣٧٩)
اختلاق أبیهریرة روایاتٍ تدنوه الإمارةَ الجائرة
٣٤٤ ص
(٣٨٠)
جلُّ الصّحابة الکِبار و التّابعین و علمائهم، رفضوا روایات أبیهریرة و اتَّهموه
٣٤٤ ص
(٣٨١)
أبوجعفر الإسکافی «أبوهریرة مدخولٌ عند شیوخنا، غیرُ مرضیّ الرّوایة»
٣٤٥ ص
(٣٨٢)
قال علیّ علیهالسّلام «لأُخالفنّ أباهریرة»
٣٤٦ ص
(٣٨٣)
و أیمُ الله! لا ینقضی عجبی من البخاری و مسلم و أحمد و غیرهم، کیف ینقادون انقیادَ الأکمَه الأبلَه إلی ما یشاء أبوهریرة!
٣٤٦ ص
(٣٨٤)
شیخ المَضیرة «اللَهمّ ارزقنی ضِرْسًا طَحونًا و معدةً هَضومًا و دُبُرًا نثورًا!»
٣٤٧ ص
(٣٨٥)
أبوهریرة تبوّء من مقعدة، و سَمُرة أسرف الإسراف الفظیع فی دماء المسلمین
٣٤٨ ص
(٣٨٦)
کلام ابوالزّعیزعة کاتب مروان، در قوّت حافظۀ ابوهریره مدسوس است
٣٤٨ ص
(٣٨٧)
مقدار روایت ابوهریره از مسند احمد حنبل، و مسند بقیّ بن مخلّد، و صحیحَین مسلم و بخاری
٣٤٩ ص
(٣٨٨)
کلام عمر و کعبالأحبار و شافعی دربارۀ روایات وارده از ابوهریره
٣٥٠ ص
(٣٨٩)
نَظّام از متقدّمین، و جولد تسیهر و شبرنجر و سیّد عبدالحسین سیّد شرفالدّین عاملی، ابوهریره را خائن و کذّاب میدانند
٣٥١ ص
(٣٩٠)
شرفالدّین عاملی و شیخمحمود أبورَیّة مصری، ابوهریره را کاملاً استیضاح مینمایند
٣٥٢ ص
(٣٩١)
ابوهریره در وقت دفن امام حسن علیهالسّلام به مروان بن حکم پرخاشمینماید
٣٥٣ ص
(٣٩٢)
بنیأمیّه، ابوهریره را استعباد کرده بودند؛ وی چشم و گوش و دل و جوارح خود را در راه رضای آنان صرف مینمود
٣٥٤ ص
(٣٩٣)
قول إسکافی معاویه برای کسانی که روایت بر علیه علویّین و بر له اُمویّین وضع میکردهاند، جایزه مقرّر میدارد
٣٥٥ ص
(٣٩٤)
إسکافی معتزلی بوده، و مخاصمت و منازعت میان معتزله و اهل حدیث از اواخر قرن اوّل جاری بوده است
٣٥٦ ص
(٣٩٥)
إسکافی، از أعاظم علمای معتزلی و قولش مقبول است، و ردّ عَجّاج بر او بلاوجه میباشد
٣٥٧ ص
(٣٩٦)
قول عَجّاج در دفاع از معاویه ـعلیه الهاویةـ بلاوجه میباشد
٣٥٧ ص
(٣٩٧)
ایرادهای سیّد شرفالدّین و ابوریّه بر معاویه و ابوهریره همگی صحیح میباشد، و کلام عجّاج بدون دلیل است
٣٥٨ ص
(٣٩٨)
أبیعبدالله الواقِدِی
٣٥٩ ص
(٣٩٩)
أبیمِخنَف
٣٥٩ ص
(٤٠٠)
امرؤ القیس
٣٥٩ ص
(٤٠١)
أوحد الدّین الأنوریّ الشّاعر
٣٥٩ ص
(٤٠٢)
البیهقی
٣٥٩ ص
(٤٠٣)
الحافظ، الحاکم النَّیسابوریّ
٣٥٩ ص
(٤٠٤)
خَبّاز البَلَدیّ
٣٥٩ ص
(٤٠٥)
خُبْز أُرُزِیِّ
٣٦٠ ص
(٤٠٦)
خواجه نصیرالدّین الطوسیّ
٣٦٠ ص
(٤٠٧)
الرّضیّ الأسترآبادیّ الغَرَویّ
٣٦٠ ص
(٤٠٨)
السُدِّی الکبیر
٣٦٠ ص
(٤٠٩)
السیّد أبوالرّضا ضیاءالدّین الرّاوندی
٣٦٠ ص
(٤١٠)
سیّد رکنالدِّین
٣٦٠ ص
(٤١١)
صاحب بن عبّاد
٣٦٠ ص
(٤١٢)
عَضُدالدّولۀ دَیلمی
٣٦٠ ص
(٤١٣)
وی از اکابر علمای تشیّع بوده است
٣٦٠ ص
(٤١٤)
قطبالدّین الرازیّ البُوَیهیّ
٣٦١ ص
(٤١٥)
الکاتب المرزبانی
٣٦١ ص
(٤١٦)
النابغة الجُعدی
٣٦١ ص
(٤١٧)
فصل سوّم مطالب متنوّع رجالی
٣٦٤ ص
(٤١٨)
یکصد تن از أعاظم شیعه که از مشایخ روات اهل سُنّتاند
٣٦٥ ص
(٤١٩)
حرف الهمزة
٣٦٥ ص
(٤٢٠)
حرف التّاء
٣٦٦ ص
(٤٢١)
حرف الثّاء
٣٦٦ ص
(٤٢٢)
حرف الجیم
٣٦٧ ص
(٤٢٣)
حرف الحاء
٣٦٧ ص
(٤٢٤)
حرف الخاء
٣٦٨ ص
(٤٢٥)
حرف الدّال
٣٦٨ ص
(٤٢٦)
حرف الزّاء
٣٦٨ ص
(٤٢٧)
حرف السّین
٣٦٨ ص
(٤٢٨)
حرف الشِّین
٣٦٩ ص
(٤٢٩)
حرف الصّاد
٣٧٠ ص
(٤٣٠)
حرف الطّاء
٣٧٠ ص
(٤٣١)
حرف الظّاء
٣٧٠ ص
(٤٣٢)
حرف العین
٣٧٠ ص
(٤٣٣)
حرف الفاء
٣٧٣ ص
(٤٣٤)
حرف المیم
٣٧٤ ص
(٤٣٥)
حرف النّون
٣٧٥ ص
(٤٣٦)
حرف الهاء
٣٧٥ ص
(٤٣٧)
حرف الواو
٣٧٦ ص
(٤٣٨)
حرف الیاء
٣٧٦ ص
(٤٣٩)
صاحبان رأی و کید در عرب
٣٧٦ ص
(٤٤٠)
سنۀ وفات چند تن از بزرگان و محدّّثین
٣٧٧ ص
(٤٤١)
شدَّة أحوال أصحاب الصُّفَّة و وَعْدُهم الرّسول بِجِفانٍ بعده
٣٧٧ ص
(٤٤٢)
لزوم جمعآوری قرآن پس از شهادت بسیاری از قرّاء
٣٧٨ ص
(٤٤٣)
نوشتۀ سنگ قبرهایی در قمصر کاشان
٣٧٩ ص
(٤٤٤)
أسامی دوازده امام شیعه که در ضمن أصحاب رسول خدا و ائمّۀ فقه سنّت بر دیوارهای صحن مدینه نوشته شده است
٣٧٩ ص
(٤٤٥)
أسامی دوازده امام شیعه که بر دیوارهای صحن مدینه نوشته شده است
٣٧٩ ص
(٤٤٦)
آدرس شرحی مبسوط در احوال عرفای تبریز
٣٨٢ ص
(٤٤٧)
تتلمذ خواجه نصیر و علی بن طاووس و کمال الدین میثم نزد ابوالسعادات اصفهانی
٣٨٢ ص
(٤٤٨)
حدیث «إنّ الله تعالی یَبعث لهذه الأُمّة علی رأس کلّ مائة سنةٍ مَن یُجدّد لهادینها»
٣٨٢ ص
(٤٤٩)
رجال هجدهگانه مورد وثوق شیعۀ امامیه
٣٨٣ ص
(٤٥٠)
بخاری، أشعث بن قیس کافر و مرتد را صحیح میشمرد و به حدیث او احتجاج مینماید
٣٨٥ ص
(٤٥١)
دربارۀ کتاب
٣٨٩ ص
(٤٥٢)
جایگاه کتاب
٣٨٩ ص
(٤٥٣)
دربارۀ کتاب
٣٩٠ ص
(٤٥٤)
دربارۀ کتاب
٣٩٠ ص
(٤٥٥)
دربارۀ کتاب
٣٩١ ص
(٤٥٦)
دربارۀ کتاب
٣٩١ ص
(٤٥٧)
دربارۀ کتاب
٣٩٣ ص
(٤٥٨)
تعداد اصحاب پیامبر اکرم و برخی اوصاف آنها
٣٩٦ ص
(٤٥٩)
نسخ ششگانۀ مروی از حضرت صادق علیهالسّلام
٣٩٦ ص
(٤٦٠)
نام بعضی از کتب اهل سنّت و مؤلّف آنها
٤٠٦ ص
(٤٦١)
کتابهای مرحوم آیةالله شعرانی (ره)
٤١٠ ص
(٤٦٢)
کتابهای یحیی بن بطریق
٤١١ ص
(٤٦٣)
مؤلّفات سیّد بن طاووس
٤١٢ ص
(٤٦٤)
دربارۀ کتاب سُمُوّ المعنی فی سُمُوّ الذّات
٤١٢ ص
(٤٦٥)
کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربارۀ سند صحیفۀ سجّادیّة
٤١٣ ص
(٤٦٦)
اسامی بعضی از کتب فقهیّه
٤١٤ ص
(٤٦٧)
کتب کلامی مهمّ عامّه
٤١٥ ص
(٤٦٨)
کتاب تذکرۀ میخانه
٤١٦ ص
(٤٦٩)
راجع به صحّت انتساب کتاب سرّالعالَمین به غزالی
٤١٦ ص
(٤٧٠)
راجع به کتاب أغانی
٤١٧ ص
(٤٧١)
الف پیشگیری و درمان
٤٢١ ص
(٤٧٢)
درمانی برای رفع بیماری کلیه
٤٢١ ص
(٤٧٣)
موارد مفید و مضرّ برای اگزما و فشارِ خون
٤٢١ ص
(٤٧٤)
درمان زخم معده
٤٢٢ ص
(٤٧٥)
علائم فشار خون
٤٢٣ ص
(٤٧٦)
داروی فشار خون
٤٢٣ ص
(٤٧٧)
ترمیم شکستگی استخوان
٤٢٣ ص
(٤٧٨)
رفع گرفتگی بینی
٤٢٤ ص
(٤٧٩)
رفع زکام و گرفتگی سر و صداع
٤٢٤ ص
(٤٨٠)
درمان چربی خون و فشار خون و نقرس (اسید اوریک خون)
٤٢٤ ص
(٤٨١)
دستور غذایی برای اشخاص ضعیف و کمخون
٤٢٥ ص
(٤٨٢)
داروی یرقان برای طفل نوزاد
٤٢٦ ص
(٤٨٣)
علاج زخم و جراحتِ درون بدن
٤٢٦ ص
(٤٨٤)
نسخۀ حاجآقا اللهیاری برای افراد کهنسال
٤٢٧ ص
(٤٨٥)
بعضی از دستورات کیمیاوی از آیةالله انصاری همدانی رضوان الله علیه
٤٢٧ ص
(٤٨٦)
ب خواص و فوائد
٤٢٨ ص
(٤٨٧)
راجع به خواصّ گندمِ جوانهزده
٤٢٨ ص
(٤٨٨)
فایدۀ مصطکی و شونیز (سیاهدانه)
٤٢٨ ص
(٤٨٩)
فایدۀ خوردن سیب
٤٢٩ ص
(٤٩٠)
فایدۀ خوردن گوشت
٤٢٩ ص
(٤٩١)
ج فقهی، روایی حکمی
٤٣٠ ص
(٤٩٢)
ترکِ خوردن حیوانی در أخبار
٤٣٠ ص
(٤٩٣)
الأمراض تتولّد من ستّة أشیاء
٤٣١ ص
(٤٩٤)
فی حکم تشریح بدن المُسلم، فی علم الطبّ
٤٣١ ص
(٤٩٥)
ارجاع دادن پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله بیماران را به طبیب
٤٣٣ ص
(٤٩٦)
نوک انگشتان، بهترین راهِ جذب خوراکیهاست
٤٣٣ ص
(٤٩٧)
آرامش ضربان قلب در شب و هنگام خواب
٤٣٣ ص
(٤٩٨)
راجع به مطالعه و نوشتن قبل از غروب
٤٣٤ ص
(٤٩٩)
چیزهایی که نورِ چشم را کم میکند
٤٣٦ ص
(٥٠٠)
از کتاب درمان رایگان با ورزش پروفسور نبوی
٤٣٦ ص
(٥٠١)
موادّ پپسیکولای خارجی، حاوی آنزیم لوزالمعدۀ خوک است
٤٣٧ ص
(٥٠٢)
طریق تهیّۀ ماءالشّعیر
٤٣٨ ص
(٥٠٣)
نظر ابوعلی سینا در خلاصه و عصارۀ علم طب
٤٣٨ ص
(٥٠٤)
استحباب مضمضه و استنشاق
٤٣٩ ص
(٥٠٥)
امور اساسی در محافظت از صحّت ابدان
٤٣٩ ص
(٥٠٦)
فوائد وجود مگس از روزنامۀ صحّت
٤٤٠ ص
(٥٠٧)
روایتی در باب حجامت
٤٤٢ ص
(٥٠٨)
راجع به اشعۀ مادون قرمز و اشعۀ ماوراء بنفش
٤٤٢ ص
(٥٠٩)
راجع به اسیدها و بازها
٤٤٣ ص
(٥١٠)
اثر سوء خیالات و مقالات هرزه
٤٤٥ ص
(٥١١)
کلام اینشتین و بعض الحکماء در مضرّات مطالعۀ زیاد
٤٤٦ ص
(٥١٢)
اعضای چهره و صورت به عربی
٤٤٦ ص
(٥١٣)
اطّلاع بر مذاهب و تاریخ و آگاهی بر انساب
٤٥١ ص
(٥١٤)
وزیر نادرشاه وحکایت کشک و بادمجان
٤٥١ ص
(٥١٥)
قصص و حکایات جُهَلاء
٤٥٢ ص
(٥١٦)
قصص و حکایات أذکیاء
٤٥٦ ص
(٥١٧)
نوادر جوابهای عقیل به معاویه
٤٥٧ ص
(٥١٨)
جوابهای دندانشکن ابنعبّاس به عائشه پس از فراغ از وقعۀ جَمَل
٤٥٩ ص
(٥١٩)
جوابهای دندانشکن صَعصَعَه و أحنف به معاویه در شام
٤٦١ ص
(٥٢٠)
جواب جاریة بن قدامه به معاویه
٤٦٣ ص
(٥٢١)
جوابهای قاطع مسلم بن عقیل علیهالسّلام به ابنزیاد
٤٦٤ ص
(٥٢٢)
جوابهای قاطع مؤمن الطّاق به أبوحنیفة
٤٦٥ ص
(٥٢٣)
جواب مؤمن الطّاق در نزاع امیرالمؤمنین علیهالسّلام و عبّاس در میراث
٤٦٦ ص
(٥٢٤)
قَصَصٌ و روایاتٌ مُهمّة
٤٦٧ ص
(٥٢٥)
التّحصیل بین تعطیلین غیر مستحب
٤٦٨ ص
(٥٢٦)
سخن گفتن بیجا در محضر استاد
٤٦٩ ص
(٥٢٧)
زیاد شدن رزق و روزی بهواسطه تأهّل
٤٦٩ ص
(٥٢٨)
در مذهب ابنأبیالحدید
٤٦٩ ص
(٥٢٩)
سخن زنی بینا با همسر نابینایش
٤٧٠ ص
(٥٣٠)
صحبت ناپلئون اوّل با حکیمباشی خود دربارۀ اینکه از هر نفر چند اولاد به عمل میآید
٤٧٠ ص
(٥٣١)
دُرٌّ لطیف من ابنحجر علَی العَینیّ
٤٧١ ص
(٥٣٢)
٤٧٥ ص
(٥٣٣)
کلامی از آیةالله شبیری
٤٧٥ ص
(٥٣٤)
راجع به تغییر سال هجری قمری به هجری شمسی در مجلس شورای ملّی
٤٧٦ ص
(٥٣٥)
وصیّتنامۀ رهبر انقلاب اسلامی ایران، حضرت آیةالله خمینی، تغمّدهاللهبرحمته
٤٧٦ ص
(٥٣٦)
رحلت آیةالله العظمی حاج سیّد محمّد رضا گلپایگانی، رضوان الله علیه
٤٧٨ ص
(٥٣٧)
تاریخ ارتحال مرحوم حاج سیّد مرتضی کشمیری
٤٧٩ ص
(٥٣٨)
حدّ قرون وسطی
٤٧٩ ص
(٥٣٩)
تعریف شهر بابل
٤٨٠ ص
(٥٤٠)
تطابق روز چهارم رجب و روز عید فطر و روز عید قربان
٤٨٠ ص
(٥٤١)
تاریخ ساخت جامع الأزهر
٤٨٠ ص
(٥٤٢)
توطئه استعمار در تغییر لغات عربی در ادبیّات فارسی به لغات خارجی
٤٨١ ص
(٥٤٣)
عجائب و غرائب بناء أهرام فراعنه در مصر
٤٨١ ص
(٥٤٤)
عجائب و غرائب خلقت فیل
٤٨٢ ص
(٥٤٥)
موزۀ مصر و اشیاءِ موجوده در آن
٤٨٣ ص
(٥٤٦)
ب لغزشها و اشتباهات
٤٨٥ ص
(٥٤٧)
رفعُ اشتباهٍ من صاحب کتاب
٤٨٥ ص
(٥٤٨)
اشتباهاتی از مرحوم سیّد حسن صدر در
٤٨٥ ص
(٥٤٩)
گفتار صدر در تشیّع حاکم صاحب
٤٨٩ ص
(٥٥٠)
اشتباه از
٤٩١ ص
(٥٥١)
رَفعُ اشتباه من
٤٩١ ص
(٥٥٢)
اشتباه واضح شهید ثانی در مطلب ادبی و عربی در
٤٩٥ ص
(٥٥٣)
نظریّۀ مرحوم علاّمه در مورد انقلاب روحی احمد امین مصری
٤٩٦ ص
(٥٥٤)
نظریۀ حقیر در پیرامون گفتار آقای مشکینی راجع به بحث تکامل
٤٩٦ ص
(٥٥٥)
طیّ المکان و طیّ الزّمان لهما أصلٌ صحیح، و إن أنکرهما شرفالدّین
٤٩٩ ص
(٥٥٦)
تَهافُتی در گفتار صاحب
٥٠٠ ص
(٥٥٧)
ج متنوّعات
٥٠٢ ص
(٥٥٨)
بلوغ الأطفال و بلوغ الرجال
٥٠٢ ص
(٥٥٩)
معنی شطح و طامات
٥٠٢ ص
(٥٦٠)
٥٠٢ ص
(٥٦١)
علم آن است که با انسان باشد، نه آنکه در کتاب است
٥٠٣ ص
(٥٦٢)
معنای أرَضین سبع و سماوات سبع
٥٠٣ ص
(٥٦٣)
أفضل الأعمال أحمَزُها
٥٠٤ ص
(٥٦٤)
مطالبی از مستطرفات سرائر
٥٠٥ ص
(٥٦٥)
٥٠٦ ص
(٥٦٦)
حروف ابجد
٥٠٧ ص
(٥٦٧)
کلام شاطبی در طرز عمل به مکاشفات
٥٠٧ ص
(٥٦٨)
شعری از شمس تبریزی
٥٠٨ ص
(٥٦٩)
کلام یکی از حکما در کیفیّت توکّل بر خدا
٥٠٨ ص
(٥٧٠)
اندازۀ قطع وزیری و رقعی
٥٠٨ ص
(٥٧١)
مقایسه میزان سختی آب شرب منزل مشهد و چشمه زشک و نوچاه
٥٠٩ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥

سالم، مولی أبی‌حُذَیفة ١١٣

محمّد بن عبدالرّحمن البغدادی، معروف به ابن‌القُرَیعة القاضی .. ١١٣

سعید بن جُبَیر ١١٥

ارسال عبدالملک، خالد بن عبدالله قَسْری را به مکّه برای دست‌گیری سعید بن جُبَیر ١١٥

دستگیری سعید و ارسال او مغلولاً، نزد حجّاج بن یوسف به عراق .. ١١٥

آوردن سعید بن جبیر را به نزد حجّاج و سؤالات عدیده از او ١١٦

از عهده بر‌نیامدن حجّاج از جواب‌های سعید بن جبیر؛ و دستور قتل او ١١٧

قتل سعید بن جبیر بعد از نماز و قرائت آیاتی از قرآن مجید . ١١٨

سُفیان بن مُصعَب عبدی ١١٩

وی از اعاظم شعرای اهل البیت [بوده] و حضرت صادق به او تأکید داشتند . ١١٩

سلمان فارسی ١٢٠

آمدن امیرالمؤمنین با طیّ الأرض به مدائن .. ١٢٠

أحوال سلمانَ الفارسیّ و جَزَعه عند الموت من أساور حَولَه، و حَولُه إجّانةٌ وجَفْنةٌ و مِطهَرةٌ ١٢٢

مقامات سلمان فارسی .. ١٢٢

مقام سلمان فارسی و روایات در حقّ او ١٢٣

[طول عمر سلمان فارسی] ١٢٤

سلیمان بن جعفر و روایت وارده دربارۀ او ١٢٤

سلیمان بن صُرَد خُزاعی ١٢٦

سیحان بن صوحان ١٢٦

شریک بن عبدالله نخعیّ کوفی، شیعۀ بزرگوار ١٢٦

صاحب بن عبّاد ١٢٩

صَعصعة بن صوحان ١٢٩

طاووس بن کیسان ١٣٢

طاووس بن کیسان و صعصعه و أصبَغ و عطیّه و أعمش از شیعیان بوده‌اند . ١٣٢

طلحة بن عُبیدالله ١٣٣

ازدواج طلحة بن عبیدالله با حَمنة . ١٣٣

عَبّاد بن یعقوب رَواجِنی ١٣٣

او از شیعیان خلّص بوده است ... ١٣٣