مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٥ - قول إسکافی معاویه برای کسانی که روایت بر علیه علویّین و بر له اُمویّین وضع میکردهاند، جایزه مقرّر میدارد

فملکوا قیاده و احتلّوا سمعه و بصره و فؤاده، فإذا هو لسان دِعایتهم[١] فی سیاستهم، یتطوّر فیها علی ما تقتضیه أهواؤهم؛ فتارةً یفتئت الأحادیث فی فضائلهم ...، و تارة یلفق أحادیث فی فضائل الخلیفتین نزولًا علی رغائب معاویة و فئته الباغیة.“[٢]»

قول إسکافی: معاویه برای کسانی که روایت بر علیه علویّین و بر له اُمویّین وضع می‌کرده‌اند، جایزه مقرّر می‌دارد

[السنّة قبل التّدوین] صفحة ٤٤١:

«هل وضع أبوهریرة الأحادیث کذبًا علی رسولالله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم؟

لقد اتَّهم عبدُالحسین و أبوریّة أباهریرةَ بالکذب علی رسولالله إرضاءً للأمویّین و نکایة‌ بالعلویّین؛[٣] و أبوهریرة من کلّ هذا بَراء. ولکنّهما أوردا أخبارًا ضعیفة و موضوعة لا أصل لها. من هذا ما ذکره عبدالحسین، فقال:

قال الإمام أبوجعفر الإسکافی: ”إنّ معاویة حمل قومًا من الصّحابة و قومًا من التّابعین علی روایة أخبار قبیحة فی علیّ تقتضی الطّعن فیه و البراءة منه، و جعل لهم علی ذلک جُعلًا یُرغَب فی مثله، فاختلفوا له ما أرضاه؛ منهم أبوهریرة و عمرو بن العاص و المغیرة بن شعبة، و من التّابعین عروة بن الزّبیر.“ ـإلی آخر کلامه.[٤]

و قال:

[١]. أی: دعوتهم و تبلیغاتهم. (محقّق)

[٢]. أبوهریرة، لعبد‌الحسین، ص ٣٥ و ما بعدها. (السنّة قبل التّدوین)

[٣]. انظر أبوهریرة، لعبدالحسین، ص ٣٥ و ما بعدها؛‌ و أضواء علی السنّة المحمّدیّة، ص ١٩٠ و ما بعدها. (السنّة قبل التّدوین)

[٤]. انظر أبوهریرة، لعبدالحسین، ص ٣٥ و ما بعدها. (السنّة قبل التّدوین)