مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨١ - عجائب و غرائب بناء أهرام فراعنه در مصر

[توطئه استعمار در تغییر لغات عربی در ادبیّات فارسی به لغات خارجی]

این جملۀ زیر، در صفحه ١٤١ از جلد ٤، بحث نهم نور ملکوت قرآن آورده شود:

«فرهنگ ادبیّات ایران در زمان استعمار پهلوی، در قالب حفظ آثار مِلّی، با برانداختن لغات عربی در هالۀ لغات خارجی، مستقیماً بر نابودی روح اسلام می‌کوشید؛ اینک نیز در همان خط و مرز در تلاش است.»[١]

عجائب و غرائب بناء أهرام فراعنه در مصر

[معادن الجواهر، مجلّد ٢] صفحة ٣٤٨:

«الأهرام: جمع هَرَم؛ و هی کثیرةٌ فی أرض مصرَ، رأینا منها ثلاثةً متفاوتة أکبرُها و یُعرَف بهَرَم الجِیزة، عظیمٌ جدًّا علی هیئةٍ مربّعة، و یضیق قلیلًا قلیلًا بقدر درجةٍ واحدةٍ من جمیع جوانبه حتّی ینتهی إلی مَفرَش حَصیرٍ، و یُری رأسُه من بعیدٍ مثلَ رأس الحَربَة. و هو کالجبل العظیم عالٍ إلی الغایة، یبلغ ارتفاعُه نحوَ ١٤٠ مترًا، واسعِ القُطر إلی النّهایة، یصعد علیه ‌النّاسُ بسهولة لأنّ له من جمیع جهاته مثلَ الدَّرَج الواسع، نعم إذا وصل الإنسانُ إلی منتصفه فما فوق یخاف علی نفسه من قوّة الرّیح؛ و رُمتُ الصُّعودَ إلی أعلاه فمنَعنی رُفاقی، فوصلتُ إلی قریبِ منتصفه و نزلتُ. و رأینا ـو نحن جلوسٌ علیهـ إمرأةً إنکلیزیّة صاعدةً إلی أعلاه یُمسِکها ثلاثةُ أشخاصٍ من المسلمین ذوی العمائم الکبیرة، الّذین هم بمنزلة القَوّام علی تلک الأمکنة یرتزقون ممّا یدفعه إلیهم السُّوّاحُ و الزّائرون، و کلُّهم مُمسکون بمِنطقتها الّتی هی من الجلد من ورائها و عن یمینها و یسارها، و جسمُها المُفرِط فی البَیاض یَلوح من تحت ثیابها الشفّافةِ، فلمّا مرّوا علینا سلّموا فسلَّمَت هی اتّباعًا لهم.

[١]. جنگ ١٤، ص ١١٤.