مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٧ - وی شیعی بوده است
عثمان بن خطّاب، ابوالدّنیا
در شیعه در اسلام سبط، جلد ١، صفحه ٩٣ در پاورقی گوید:
«خطیب بغدادی در تاریخ بغداد، جلد ١١، صفحه ٢٩٧، احوالات ابوالدّنیا عثمان بن خطّاب معروف به أشَج، و ولادت او را در اوّل خلافت ابوبکر، و مردن او را سال سیصد و بیست و هفت هجری نقل کرده است.»[١] و[٢]
علاءالدّین کندی
وی شیعی بوده است
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة ١٣٥:
«... و کان شیعیًّا، و کان شاهدًا بدیوان الجامع الأُموی، و ولی مشیخة النّفیسة، و کانت له ذُؤابة[٣] بیضاء إلی أن مات. و من شعره فیها:
|
یا عائبًا منّی بقاءَ ذُؤابتی! |
مَهلًا! فقد أفرطتَ فی تعییبها |
|
|
قد واصلتنی فی زمان شبیبتی |
فعَلامَ أقطعها زمان مشیبها» |
صفحة ١٣٦: «و منه قوله فی رثاء الحسین علیهالسّلام:
|
عجبًا لمن قتَل الحسین و أهله |
حَرَّی[٤] الجوانح یوم عاشوراء |
|
|
أعطاهم الدّنیا أبوه و جدّه |
و علیه قد بخِلوا بشـربة ماء |
و له أیضًا:
[١]. شیعه در اسلام، سبطالشیخ, ص ١٥١, پاورقی.
[٢]. جنگ ٩، ص ٢٧.
[٣]. الذّؤابةُ من الشَّعر: مُرسَلُه. (محقّق)
[٤]. الصّحاح: «الحرّان: العطشان، و الأُنثی حرّی.» (محقّق)