مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٤ - طاهر ذوالیمینین و حفید او عبیدالله بن عبدالله از أعلام تشیّع بودهاند

و قد ذکره الذهبیّ فی میزانه، و وضع علی اسمه دت ق، إشارة إلی من أخرج عنه من أصحاب السّنن.»[١]و[٢]

عبدالله بن مَیمون القَدّاح

بحار، جلد ١، صفحه ١٦٤، در پاورقی، از رجال کشی نقل می‌کند که:

«حضرت به ابن‌میمون[٣] با آنکه در مکّه مکّرمه زیست می‌کرد، فرمودند: ”إنّکم نورٌ فی ظلمات الأرض.“

روی الکشّی فی رجاله، صفحة ١٦٠، بإسناده عن أبی‌خالد، عنه، عن أبی‌جعفرٍ علیهالسّلام، أنّه قال: ”یا ابن‌میمونٍ! کم أنتم بمکّة؟“ قلت: ”نحن أربعةٌ“ قال: ”إنّکم نورٌ فی ظلمات الأرض.“»[٤]

عبیدالله بن عبدالله، أبو‌أحمد

طاهر ذوالیمینین و حفید او: عبیدالله بن عبدالله از أعلام تشیّع بوده‌اند

[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة ٩٣:

«و منهم: أبوأحمد، عبیدالله بن عبدالله بن طاهر بن الحسین بن مُصعَب بن زُرَیق بن ماهان الخُزاعیّ الأمیر البغدادی... .

و جدّه طاهر، لایحتاج إلی وصف بالکمال و هو أحد الثّلاثة الّذین قال المأمون

[١]. المراجعات، ص ١٤٥.

[٢]. جنگ ٢٠، ص ٥٣.

[٣]. توضیح آنکه: ابن‌میمون همان عبدالله بن میمون بن الأسود القدّاح است، که چون شغلش بَرْی قِداح بوده است او را قَدّاح می‌گفتند. بسیار جلیل است. (علاّمه طهرانی، قدّس سرّه)

[٤]. جنگ ٥، ص ١٤٠.