مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٧ - نَسیبة، اُمّعُمارة بنتُ کعببن عَمرو الأنصاریّة

مَحض و ابراهیم غَمْر و حسن مثلّث بود؛ چون فاطمۀ بنت الحسین پس از حسن مثنّی، به عبدالله بن عَمرو بن عثمان ـ که نوۀ عثمان است ـ شوهر کرد، و از او محمّد را زایید، و محمّد دختر خود را که رقیّه بود به ابراهیم قتیل باخَمْری تزویج کرد. پس نوۀ عثمان با فاطمه ازدواج کرده و نیز ابراهیم، نوۀ عثمان را گرفته است. و چون زید بن عمرو بن عثمان در آخرالأمر سُکینه بنت الحسین علیهالسّلام را تزویج کرده است، بنابراین دو نفر از نوادگان عثمان که دو برادر بودند، دو دختر امام حسین علیهالسّلام را که فاطمه و سکینه باشند، تزویج کرده‌اند.[١]

در صفحه ٨٢٤ از موسوعة آلالنبیّ، دکترة بنت‌الشّاطی گوید:

«و أمّا فاطمة بنت الحسین (أُخت سُکینة) فاستقرّت بها الحیاة فی بیت زوجها الحسن المثنّی، ابن عمّها الحسن رضی الله عنهما. فلمّا حضَرت زوجَها الوفاةُ قال لها:

”إنّکِ یا فاطمةُ امرأة مرغوب فیکِ! فکأنّی بعبدالله بن عمرو بن عثمان إذا خرج بجنازتی قد جاء علی فرس مرجّلًا جمّتَه، لابسًا حُلَّتَه یخطبکِ! فانکحی من شئتِ سواه! فإنّی لاأدَع الدّنیا ورائی همًّا غیرَکِ.“

و صدق حدسُه؛ تزوّجها عبدالله بنعمرو بعد تمنّع منها و إبا؛ فولدت له محمّدًا (الدّیباج) و القاسم و رقیّة، بنی‌عبدالله بن عمرو. و کانت ولدت للحسن ابنَه عبدالله الّذی کان یقول: ”ماأبغضتُ أحدًا بُغضی عبدَالله بن عمرو، و ماأحببت حبَّ ابنَه محمّد الدّیباج.“ (نسب قریش، ص ٥١)»[٢]

نَسیبة، اُمّ‌عُمارة بنتُ کعببن عَمرو الأنصاریّة

واقدی در مغازی، جلد ٣، صفحه ٩٠٢ ضمن بیان داستان غزوۀ حُنین گوید:

[١]. جنگ ١٥، ص ١٥٥.

[٢]. جنگ ١٥، ص ٢٤٧.