مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٦٣ - عمر بن عبدالعزیز

و در [تنقیح المقال، جلد ٢] صفحه ٢٦٢ ذکر می‌کند که:

«و روی فی العیون فی الصّحیح عن الحسنبن علیّ الخزّاز، قال: خرَجنا إلی مکّة و معنا علیّبن أبی‌حمزة و معه مالٌ و متاعٌ، فقلنا: ما هذا؟ فقال: ”هذا للعبد الصّالح علیهالسّلام، أمَرَنی أن أحمله إلی علیٍّ ابنِه، و قد أوصی إلیه.“ ثمّ قال: قال مصنّف هذا الکتاب، رضی الله عنه: ”إنّ علیّبن أبی‌حمزة أنکر ذلک بعد وفات موسی و حبس المال عن الرّضا علیهالسّلام.“»

باری با مطالعه احوال واقفیّه و عناد رؤسای آنان نسبت به حضرت امام رضا علیهالسّلام غربت آن حضرت در آن عصر شدّت ـکه عصر هارون الرّشید و سپس مأمون الرّشید استـ خوب ظاهر می‌گردد.[١]

عمار بن یاسر

[قاتل عمار بن یاسر]

ابن‌تیمیّه در جلد ٣ از منهاج السُّنّة، صفحۀ ٢٢١ گوید:

«و إنّ قاتل عمّار بن یاسر هو أبوالعادیة، و کان ممّن بایع تحت الشّجرة، و هم السّابقون الأوّلون؛ ذکر ذلک ابنُ‌حزم و غیرُه.»[٢]

عمر بن عبدالعزیز

در تنقیح المقال، جلد ٢، صفحه ٣٤٥ در ترجمۀ احوال عُمَر بن عبدالعزیز بن مروان بن الحکم بن أبی‌العاص بن أُمَیَّة‌ بن عبد شمس گوید:

[١]. جنگ ٧، ص ٢٧٩ ـ ٢٨٢.

[٢]. جنگ ١٦، ص ١٤٣.