مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٩ - اشعار کفریّ١٧٢٨ یزید بن معاویه، علیه الهاویه
|
و فیهنّ الّتی تَبَلتْ[١] |
فُؤادَک ثمّ لم تَتُبِ[٢]و[٣] |
فوَثَب الحسینُ علیهالسّلام و قال: ”بَل فؤادَک یا ابنَ معاویة!“[٤]
اشعار کفریّۀ یزید بن معاویه، علیه الهاویه
در ناسخ التّواریخ از طبع حروفی اسلامیّه، مجلّدات حضرت سجّاد سلام الله علیه، جلد ٣، صفحۀ ٢٨ و ٣٢ این اشعار را از یزید بن معاویه ـعلیهالهاویهـ نقل کرده است:
|
«أقول لصَحبٍ ضَمَّتِ الکأسُ شملَهم |
و داعی صَباباتِ الهوی یَترنّمُ |
|
|
خُذوا بِنصیبٍ من نَعیمٍ و لذّةٍ! |
فکُلٌّ و إن طالَ المَدی یَتصـرّمُ»[٥] |
و در صفحۀ ٣٦ گوید: «قاضی شمسالدّین ابنخلّکان در تاریخ وفیاتالأعیان
[١]. در [أقرب الموارد] مادّۀ تَبَل گوید: «تبَلَه تَبلاً: ذهب بعقله؛ تبَلَه الحُبّ: أسقمه و أفسده.»
[٢]. در أغانی «ثمّ لم تَتُب» ذکر کرده است؛ و در شفاء الصّدور، ص ٢٨٨ «لم تَبْتِ»؛ و در ناسخالتّواریخ، مجلّدات حضرت سجّاد علیهالسّلام، ج ٣، ص ١٧ «لم تُنِب» ذکر کرده است و به نظر حقیر این مناسبتر است، زیرا معنایش این میشود که: «این شراب و غیرها چیزهایی است که بدانها دل میسپاری و در هوایش دل میدهی، و لیکن دست بدانها نداری.» باید دانست که در شفاءالصّدور، ص ٢٨٨ این ابیات را از کامل التّواریخ نقل کرده است.* در أغانی این ابیات را از یزید با صوت سائب خاثر آورده است؛ یعنی با غنای وی.
* در دو طبع از کامل التّواریخ تفحّص کردیم و نیافتیم. (علاّمه طهرانی، قدّس سرّه)
[٣]. جهت اطّلاع بر ترجمۀ اشعار مذکور از یزید ـ لعنة الله علیه ـ در این صفحات، رجوع شود به نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ٥٨٣ ـ ٦٠٢. (محقّق)
[٤]. الأغانی، ج ١٥، ص ١٩٤.
[٥]. این ابیات را در شفاء الصّدور، ص ٢٩٢، از کیاء هراسی، از یزید نقل کرده است؛ ایضاً در شفاء الصّدور، ص ٢٨٩، از ابنخلّکان، و از کیاء هراسی ـ که نامش علی بن محمّد طبری است ـ در ترجمۀ او ذکر کرده است.