مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٣٧ - حاکم نیشابوری از أعلام بوده است و در سَبّ معاویه متظاهِر

محمّد بن عبدالله الحافظ المعروف بامام الحاکم أبی‌عبدالله النَّیسابوریّ

وی در نزد صاحب تأسیس الشّیعة، شیعه بوده است

[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة ٢٩٤:

«أبوعبدالله الحاکم النیسابوریّ الإمامیّ الشیعیّ، رضی الله عنه.

قال فی کشف الظّنون، فی باب حرف المیم، ما نصّه: ”معرفة علوم الحدیث: أوّل من تصدّی له الحاکم أبوعبدالله محمّد بن عبدالله الحافظ النیسابوریّ، المتوفی سنة خمس و أربع‌مائة. أوّله: الحمد للّه ذی المنّ و الإحسان و القدرة؛ و هو خسمة أجزاء مشتملة علی خمسین نوعًا. و تبعه فی ذلک ابن‌الصَّلاح، فذکر من أنواع الحدیث خمسة و ستّین نوعًا.“ ـ انتهی؛ ذکره فی صفحة ١٢٩ من الجزء الثّانی، المطبوع بالآستانة.

حاکم نیشابوری از أعلام بوده است و در سَبّ معاویه متظاهِر

إذا عرفت هذا، فقد نصّ السمعانیّ وابن‌تیمیّه و الحافظ الذهبیّ علی تشیّع الحاکم المذکور؛ قال الذهبیّ فی تذکرة الحفّاظ فی ترجمة الحاکم: ”قال ابن‌طاهر: سألت أباإسماعیل الأنصاریّ عن الحاکم، فقال: ثقة فی الحدیث، رافضیّ خبیث. ثمّ قال ابن‌طاهر: کان شدید التعصّب للشّیعة فی الباطن، و کان یظهر التَّسنن فی التّقدیم و الخلافة؛ و کان منحرفًا عن معاویةَ و آلِه، متظاهرًا بذلک، و لا یعتذر منه.

قلت: أمّا انحرافه عن خصوم علیّ فظاهر؛ أمّا أمر الشیخین فمعظِّم لهما بکلّ حال، فهو شیعیّ لارافضیّ.“ ـ انتهی ما فی تذکرة الحفّاظ.

و قال السَّمعانیّ: ”و کان فیه تشیّع.“ و کذلک قال ابن‌تیمّیة فی منهاج السّنة.

و حینئذ فقد وهَم حافظ الشام، الجلال السیوطیّ فی کتاب الوسائل فی