مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٨ - لزوم جمعآوری قرآن پس از شهادت بسیاری از قرّاء

رسولالله صلّی الله علیه و آله، کانوا هاجَروُا من أهالیهم و أموالهم إلی المدینة فأسکنهم رسولالله صلّی الله علیه و آله صُفَّة المسجد و هم أربع‌مائة رجلـ یسلّم علیهم بالغَداة و العَشِیّ. فأتاهم ذات یوم فمنهم من یخصف نعلَه، و منهم من یُرَقِّعُ ثوبَه، و منهم من یتفلّی.[١] و کان رسولالله صلّی الله علیه و آله یرزقهم مُدًّا مُدًّا من تمرٍ فی کلّ یوم، فقام رجل منهم فقال: یا رسولالله، التّمْرُ الّذی ترزقنا قد أحرق بطونَنا!

فقال رسولالله صلّی الله علیه و آله: أما إنّی لو استطعتُ أن أُطعمکم الدّنیا لأطعمتکم، و لکن من عاش منکم بعدی فسیُغْدی علیه بالجِفان[٢] و یُراحُ علیه بالجِفَان، و یَغْدُوا أحدکم فی قمیصة و یَروُحُ فی أُخری، و تُنجِّدون بیوتکم کما تُنجَّد الکَعبة.

فقام رجل فقال: یا رسولالله، إنّا إلی ذلک الزّمان بالأشواق، فمتی هو؟!

قال صلّی الله علیه و آله: زمانکم هذا خیر‌‌ من ذلک الزّمان، إنّکم إن ملأتم بطونَکم من الحلال، توشِکون أن تملئوها من الحرام.“ ـالخبر.»[٣]و[٤]

[لزوم جمع‌آوری قرآن پس از شهادت بسیاری از قرّاء]

از قرّاء قرآن چهارصد نفر در جنگ یمامه، و هفتاد نفر در بئر معونه کشته شدند؛ و این مطلب أبوبکر را تحریک کرد که قرآن را جمع‌آوری کند، زیرا احتمال می‌رفت در جنگ‌های متوالی همۀ قرّاء کشته شوند.[٥]و[٦]

[١]. أی: یُنَظَّف رأسَهُ أو ثیابَه من القُمَّل. (محقّق)

[٢]. الوعاءُ الکبیر الّذی یُشبعُ العَشَرَة. (محقّق)

[٣]. مستدرک الوسائل، ج ١٢، ص ٥٦؛ ج ١٦، ص ٣٠٢.

[٤]. جنگ ٢٤، ص ١٨٢.

[٥]. جهت اطّلاع بیشتر رجوع شود به الإتقان، ج ١، ص ١٩٣؛ أضواء علی السنّة المحمّدیّة، ص ٢٥٢.

[٦]. جنگ ٣، ص ١٥٧.