مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٧٧ - حارث بن عبدالله هَمْدانی، رحمة الله علیه

الصّدوق أبی‌جعفر بن بابویه، لأنّه یروی عنه تفسیر الإمام، و یروی ابن‌بابویه عنه أیضًا فی کتاب معانیالأخبار، و یروی عن الصّاحب بن عبّاد.

قال الشّیخ ابن‌داود فی کتاب رجاله بعد ذکره بعنوان جعفر بن علیّ بن أحمد القمّی، المعروف بابن الرّازیّ، أبومحمّد: ”ثقةٌ، مصنِّفٌ“ و من مصنَّفاته: کتاب المانعات من دخول الجنّة و کتاب الغایات و کتاب العروس.»[١]

جلال الدّین سیوطی

[عدول سیوطی از مذهب شافعی به امامی]

مرحوم آقای حاج شیخ عبّاس قمی در هدیة الأحباب در ترجمۀ احوال سیوطی گفته است:

«میر بهاءالدین مختاری از میر سیّد علیخان شیرازی نقل کرده است که او گفته است: ”من در کتابی که از مؤلّفات سیوطی است دیده‌ام که او در آخر عمر، از مذهب شافعی به مذهب امامی عدول کرده و مذهب حق را اختیار نموده است.“»[٢]و[٣]

حارث بن عبدالله هَمْدانی، رحمة الله علیه

[المراجعات] صفحة ٥٢:

«١٩. الحارث بن عبدالله الهَمدانیّ، صاحب أمیرالمؤمنین و خاصّته، کان من أفضل التّابعین، و أمره فی التشیّع غنیٌّ عن البیان و هو أوّل من عدّهم ابن‌قتیبة فی معارفه من رجال الشّیعة، و قد ذکره الذّهبی فی میزانه فاعترف بأنّه من کبار علماء التّابعین، ثمّ

[١]. جنگ ٢٤، ص ٣٥٧.

[٢]. هدیة الأحباب، ص ١٧٨.

[٣]. جنگ ١٤، ص ٨٣.