مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٧ - رسال&#١٧٢٨ ابوبکر خوارزمی به شیعیان نیشابور در مصائب وارده بر آنها در طول تاریخ

أبوجعفر ـرحمه اللهـ‌ رافضیًّا، و إنّما حسده الحنابلة فَرَموه بذلک، فاغتنمها الخوارزمی و کان سَبَّابًا رافضیًّا مجاهرًا بذلک متبجّحًا به.“

رسالۀ ابوبکر خوارزمی به شیعیان نیشابور در مصائب وارده بر آنها در طول تاریخ

قال الصفدیّ فی شرح الجهوریّة: و بالغ أبوبکر الخوارزمی فیما کتب به إلی جماعة الشّیعة بنیسابور لمّا قصَدهم والیها، محمّد بن إبراهیم، من جملة رسالة مُطَوَّلة، و قال فیها:

”قال أمیرالمؤمنین و یعسوب‌الدّین: «المحن إلی شیعتنا أسرع من الماء إلی الحدور.»[١] هذه مقالة أُسّست علی المحن، و والد أهلها فی طالع الهزاهز و الفتن، فحبوة[٢] أهلها نغص، و قلوبهم حشوها غصص، و الأیّام علیهم متحاملة، و الدّنیا علیهم مایلة، و إذا کنّا شیعة أئمّتنا فی الفرائض و السنن و نتبّع [متبعی] آثارهم فی کلّ قبیح و حسن، [فینبغی أن نتبعَ آثارَهم فی المحن] غُصِبت سیّدتنا فاطمة میراثَ أبیها صلّی الله علیه یوم السّقیفة، و أُخِّر أمیرالمؤمنین علیهالسّلام عن الخلافة، و سُمَّ الحسن علیهالسّلام سرًّا، و قُتِل أخوه کرّم الله وجهه جهرًا، و صُلب زیدُ بن علیّ بالکناسة، و قُطع رأس یحیی بن زید بالمعرکة، و قُتل محمّد بن إبراهیم علی ید عیسی بن موسی العبّاسی، و مات موسی بن جعفر فی حبس هارون الرّشید، و سمّ علیّ بن موسی علی ید المأمون، و هُزم إدریس بفخّ حتّی وقَع إلی الأندلس فریدًا، و مات عیسی بن زید طریدًا شریدًا، و قُتل یحیی بن عبدالله بعد الأمان و الأیمان و بعد العهود و الضّمان؛ هذه غیُر فعل یعقوب بن اللّیث بعَلویّة طبرستان، و غیرُ قتل زید و الحسن علی أیدی آل‌سامانَ،

[١]. این حدیث شریف در مجامع روایی و کتب طراز اوّل شیعه به این عبارت یافت نشد، گرچه به معنا و مفادّ آن روایات بسیاری داریم؛ لیکن در برخی کتب غیر روایی ـ مثل شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ص ٢٧٦؛ حیاة الامام المهدی، ص ١٤٩ ـ به همین لفظ آمده است. (محقّق)

[٢]. خ ل: فحیاة.