مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٠٨ - أشعار حِمّانی فرزند زید شهید در قرن سوّم
زید بن علی بن حسین علیهماالسّلام، شهید آل محمّد
أشعار حِمّانی فرزند زید شهید در قرن سوّم
[الغدیر، جلد ٣] از صفحه ٥٧ تا ٦٩، دربارۀ حِمّانی أفوه (ابوالحسین علیّ بن محمّد بن جعفر بن محمّد بن محمّد بن زید الشهید بن علیّ بن الحسین علیهمالسّلام) سخن رانده و او را از شعرای غدیر در قرن سوّم شمرده، و وفات او را در ٣٠١ گفته است.
حِمّان (بکسر مهمله و تشدید میم) محلّهای است در کوفه.
و در صفحه ٦٤ گفته است که:
«بیهقی در محاسن و مساوی، جلد ١، صفحه ٧٥ از او این ابیات را آورده است:
|
”عَصَیتُ الهوی و هَجَرت النساء |
و کنت دواءً فاصبحت داءْ |
(تا میرسد به این ابیات):
|
بلغنا السَّماءَ بأنسابنا |
و لولا السماء لَجُزنا السّماءْ |
|
|
فحسبک من سؤدد أنَّنا |
بحُسن البلاء کَشَفنا البلاءْ |
|
|
یطیب الثَّناءُ لآبائنا |
و ذکر علیٍّ یزین الثَّناء |
|
|
إذا ذُکر النّاسُ کنّا ملوکًا |
و کانوا عبیدًا و کانوا إماء |
|
|
هجانیَ قومٌ و لم أهجُهم |
أبی اللهُ لی أن أقول الهَجاءْ“ |
و ذکر له ابنشهرآشوب فی المناقب، مجلّد ٤، صفحة ٣٩، طبع هند، قولَه:
|
”یا بن من بَینُه من الدِّین و الإس |
لام بَینُ المقام و المنبرینِ |
|
|
لک خیر البنیّتین من مسجدَیْ جدِّ |
کَ و المَنشأین و المسکنینِ |
|
|
و المساعی من لَدُن جدِّک إسماعیل |
حتّی أُدرجتَ فی الرَّبطَتینِ |
|
|
[یوم نیطت بک التمائم ذات الر |
یش من جبرئیل فی المنکبین]“ |