مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٨ - مضیره گوشتی است که با ماست یا بهتر از آن با شیر طبخ میکنند، و از ادویهجات معطّره بر آن میریزند

صفحة ٣٤: «و لمّا اتّصل أبوهریرة بمعاویة و أصبح من دعاته ـکما سنبیّنه لک فیما بعدـ و أقبل علی أطعمته الفاخرة یَلتهِمها، و بخاصّة المضیرة‌[١] الّتی کانت من أطایب أطعمة العرب الثّلاثة المشهورة، و الّتی کان أبوهریرة نَهِمًا فیها؛ أطلقوا علیه اسم شیخ المضیرة.»

ابوهُریره در خانه‌های مدینه دور می‌زد و گدایی می‌نمود

صفحة ٣٧: «لشخصیّة أبی‌هریرة نواحٍ کثیرة، منها نَهمه الشّدید للطّعام، و من أجل ذلک کان ـکما علمتـ یَتکفّف الأبواب و یستکفّ النّاس،[٢] و هذا النّهم کان له ـو لاریبـ أثر بعیدٌ فی حیاته، و قد لازمته هذه الصّفة طول عمره، حتّی لقد جاءت الرّوایة الصّحیحة: أنّه لمّا نَشِب القتال فی صفّین بین علیّ رضی الله عنه و بین معاویة، کان یأکل علی مائدة معاویة الفاخرة، و یصلّی وراءَ علیّ، و إذا احتدم[٣] القتال لزم الجبل.»[٤]و[٥]

مضیره گوشتی است که با ماست یا بهتر از آن با شیر طبخ می‌کنند، و از ادویه‌جات معطّره بر آ‌ن می‌ریزند

صفحة ٣٨: «کان أبوهریرة یلقّب بشیخ المضیرة و هو صنفٌ من الطّعام، کان

[١]. راجع ما قاله الثّعالبی و غیره فی هذه المضیرة. (شیخ المضیرة أبوهریرة)

[٢]. استکفّ: مدّ کفَّه للسؤال؛ و تکفّف الأبوابَ: إذا وقف بها سائلًا. (شیخ المضیرة أبوهریرة)

[٣]. أی: اشتدّ. (محقّق)

[٤]. شذرات الذّهب فی تاریخ مَن ذهب، لابن‌العماد الحنبلیّ، ج ١، ص ٦٤، و قد ذکر هذا الخبر مؤرّخون کثیرون غیرُ ابن‌العماد، و مایزال یدور علی الألسنة فی کلّ عصر و مصر. (شیخ المضیرة أبوهریرة)

[٥]. شیخ المضیرة أبوهریرة، ص ٥٤.