مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٩ - مطالبی از محمّد قزوینی دربار&#١٧٢٨ ایمان حضرت ابوطالب

أبوذر

برای کلام حقّ، أبوذرّ در ربذة جان داد غریباً طریداً وحیداً فریداً

[لأکون مع الصادقین، تیجانی] صفحة ١٢٩:

«و کما یُؤوِّلون قولَه تعالی: (وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ)،[١] علی أنّها خاصّة فی أهل الکتاب.

و قصَّةُ أبی‌ذرّ الغِفاریّ ـرضی الله عنهـ مع معاویة و عثمان بن عفّان و نفیه إلی الرَّبذة، من أجل ذلک مشهورة، إذ إنّه عاب علیهم کَنزَهُم الذَّهبَ و الفِضّةَ و کان یحتجّ بهذه الآیة علیهم؛ و لکن عثمان استشار کَعبَ الأحبار عنها، فقال له: بأنّها خاصّة بأهل الکتاب! فشتمه أبی‌ذرّ الغفاریّ و قال له: ”ثَکَلَتک اُمُّک یا ابن الیَهودیّة، أوَ تُعَلِّمُنا دینَنا؟!“ فغضب لذلک عثمان و نفاه إلی الرَّبذَة، فمات هناک وحیدًا طریدًا لم تَجدْ ابنتُه حتّی مَن یُغَسّله و یکفّنه؛ فلا حول و لا قوّة إلّا بالله.»[٢]

أبو‌رافِع

[رجوع شود به محمّد بن عُبَیدالله.]

ابوطالب علیهالسّلام

مطالبی از محمّد قزوینی دربارۀ ایمان حضرت ابوطالب

آقای محمّد قزوینی در نامه‌ای که برای علی‌اصغر حکمت به عنوان تقریظ بر

[١]. سوره توبه (٩) آیه ٣٤.

[٢]. جنگ ٢٠، ص ٢٩١.