مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢١ - مطالبی از محمّد قزوینی دربار&#١٧٢٨ ایمان حضرت ابوطالب

اینجاست که انسان نمی‌تواند از تعجّب خودداری نماید، و بی‌اختیار در صداقت جامی در ادّعای خلوص نسبت به حضرت امیر، تا درجه‌ای او را شکّ و ریب حاصل می‌شود.

اسلام ابوطالب مورد اتّفاق و اجماع تمام شیعه و اکثر زیدیّه و جمع کثیری از اهل سنّت و جماعت و مخصوصاً معتزله مانند ابوالقاسم بلخی و ابوجعفر اسکافی و غیرهم می‌باشد.

ابوالفداء که از اهل سنّت است در تاریخ خود، أبیات مشهور ذیل را از ابوطالب برای اثبات همین امر ذکر کرده، و بعضی از آن ابیات را نیز ابن‌هشام در قَطر النَّدی در باب تمیز، و سیوطی در شرح ألفیّۀ ابن‌مالک در افعال مدح و ذمّ ـکه آنها هر دو نیز از اهل سنّت و جماعت‌اندـ برای اثبات بعضی مسائل نحویّه به استشهاد آورده‌اند؛ و آن ابیات این است:

و قصیدۀ لامیّۀ ابوطالب در مدح برادرزادۀ بزرگوار خود، حضرت رسول که در آن گوید:

[١]. جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این اشعار و ترجمه آن رجوع شود به امام شناسی، ج ١٣، ص ١٠٤. (محقّق)