مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٠١ - نسخ ششگان&#١٧٢٨ مروی از حضرت صادق علیهالسّلام

هِرَمُ بنُ حَیّان: أحد الزُّهاد الثَّمانیة‌، ٨٨.

وَهَب بنُ منبّه: الضّعیف، ٢٨ و ٩٠.»

و در صفحۀ «کج» و صفحۀ «کد» از مقدمه گوید: «و الّذی خطر ببالی و أراه حقًّا أنَّ هذا الکتاب الشّریف قد جمع بعد القرن الثانی، و ألَّفه مؤلّفه النحریر الفاضل الموحّد العالم الربّانیّ فی قبال مذاهب أُخر، و جمَعه تأییدًا لمذهب الشّیعة الجعفریّة و لترویج مسلک الطّائفة الاثنی‌عشریة، و نشر مرامهم و إظهار عقائدهم و آدابهم و تبیین أخلاقهم و تحکیم مبانیهم؛ و بهذا النظر نسبه إلی مؤسّس المذهب، و مبیِّن الطَّریقة الحقّة، الإمام جعفر بن محمّد الصّادق علیه و علی آبائه أفضل التحیّة.

و لمّا کان غرض المُؤلِّف المُعَظَّم له ـرضوان الله علیهـ فی تألیف هذا الکتاب تثبیت مسلک الشّیعة و تحقیق مذهب الجعفریّة فی مقابل مذاهب أُخر، فیکون نقل الکلام ممّن یقبل کلامه من المخالفین لطیفًا و حسنًا، تأییدًا للمذهب و تحکیمًا للمبنی.

و الّذی نَقطع به هو أنّ مؤلّف هذا الکتاب الشّریف أحد العلماء المحقّقین، و من أهل المعر‌فة و الیقین، و من أعاظم رؤساء الرّوحانیّین، و من أکابر مشایخ المتألّهین، و من أجلّاء أصحابنا المتقدّمین و کتابه هذا أحسن کتابٍ فی بابه لم یؤلّف نظیره إلی الآن؛ جمَع فی اختصاره لطائفَ المعانی و حقائقَ لم یسبِقه غیرُه من الکتب، فللّه درّ مؤلّفه.

و یکفی فی مقام عظمة هذا الکتاب الشّریف ـ کما قلناه ـ اشتباهُ جمعٍ من الأعاظم، و القول بأنّه من تألیفات الإمام جعفر بن محمّد الصّادق علیهالسّلام، أو من تقریره و إملائه، و کفی به فضلًا و مقامًا.»

مرحوم سیّد جلال الدّین محدّث اُرموی در مقدّمۀ مفصّل خود بر شرح فارسی مصباح الشّریعة و مفتاح الحقیقة، از عبدالرّزاق گیلانی (ره)، علاوه بر کسانی را که از علماء در اعتقاد به صحّت و نسبت مصباح الشَّریعة، ما در گفتار خود آوردیم، برخی دیگر را اضافه می‌کند؛ مانند: