مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٩١ - رَفعُ اشتباه من

امّا عبارت ذهبی را که سیّد حسن صدر در تأسیس الشِّیعة، صفحه ٢٩٤ آورده است، بعد از جملۀ: «و کان منحرفًا عن معاویة و آله متظاهرًا بذلک، و لا یعتذر منه» ذهبی گوید: «قلتُ: أمّا انحرافُه عن خصوم علیٍّ فظاهرٌ، أمَّا أمرُ الشَّیخَین فمُعظِمٌ لهما بکلِّ ‌حالٍ؛ فهو شیعیٌّ لا رافضیٌّ.» ـانتهی ما فی تذکرة الحفّاظ.

بنابراین چون از عبارات حاکم استفاده رَفض و نَقض شیخین نمی‌شود، و کلامی که دلالت بر بطلان و غاصبیّت ایشان حقّ مسلّم امیرالمؤمنین علیهالسّلام را باشد، یافت نمی‌شود، حکم به تشیّع وی علی الإطلاق مشکل است؛ و الله العالم علی سرایر عباده، و هو اللّطیف الخبیر.[١]

اشتباه از تنقیح المقال

مرحوم مامقانی در تنقیح المقال، جلد اوّل، صفحه ٤٦٢، شماره ترتیب ٤٤١٢ که ترجمۀ أحوال زید فرزند اکبر امام حسن مجتبی علیهالسّلام را می‌آورد، به‌جای عبارت زید بن الحسن بن علی بن أبی‌طالب علیهالسّلام «زید بن الحسن بن الحسن بن علی بن أبی‌طالب» آورده است؛ و این اشتباه است، چون حضرت حسن بن حسن که او را حسن مثنّی گویند، پسری به نام زید ندارد، و تمام أحوال و ترجمه و شرح وقایع مذکوره از زید بن حسن است.[٢]

رَفعُ اشتباه من الکافی

در فروع کافی، جلد اوّل، صفحه ٣٢٤ از طبع سنگی، در کتاب المزار، باب ٩١٨ روایتی بدین مضمون وارد است:

[١]. جنگ ١٨، ص ٢٢٠ ـ ٢٢٦.

[٢]. جنگ ١٧، ص ٨٤.