قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٩٥ - مبحث دوم در تعهدات امين

ج- ورثه ضامن نيستند، و چنانچه جدّاً تلف محتمل است لازم نيست به او بدهند. ج ٣ ف ص ٢٤

(١٣٢٢)

س ٣- سه سال و نيم قبل، اتومبيل بيت‌المال را جهت انجام مأموريت اعزام داشتم، امّا در بين راه واژگون شد، مسئولين امور و اهل خبره تشخيص دادند كه اين حادثه در اثر نقص فنّى رخ داده است، آيا شرعاً مى‌بايد غرامتى به بيت‌المال پرداخت گردد يا خير؟ و در صورت مثبت بودن پاسخ، آيا غرامت مى‌بايست توسّط راننده پرداخت شود يا توسّط اينجانب كه مشارٌاليه را به مأموريت اعزام داشته‌ام؟

ج- اگر بيت‌المال در دست شخص امانت بوده و بدون تعدّى و تفريط تلف شده ضمانى در بين نيست، ولى اگر مقرّراتى از دولت اسلامى در اين باره وضع شده بايد طبق آن عمل نمائيد. ج ٣ ف ص ٢٥

- ر. ك: ٢٨ س ٢٨ و ٢٧١ س ٧٠ و ٥١٦ س ٨١.

ماده ٦١٥: امين در مقام حفظ، مسئول وقايعى نمى‌باشد كه دفع آن از اقتدار او خارج است.

مسأله ١٧- چنانكه ردّ وديعه هنگام مطالبه مالك واجب است، هم چنين ردّ آن در صورتى كه بر آن از تلف يا دزدى يا سوختن و مانند اين‌ها بترسد واجب مى‌باشد؛ پس اگر رساندن آن به مالك يا وكيل خاص يا عام او ممكن باشد كه متعين همان است، و گرنه بايد آن را به حاكم برساند در صورتى كه حاكم بر حفظ آن قادر باشد. و اگر حاكم نباشد يا نزد حاكم هم در معرض تلف باشد، نزد شخص مورد اطمينان و امينى كه بر حفظ آن توانايى دارد، وديعه مى‌گذارد. ج ١ ص ٦٨٣

مسأله ١٨- وقتى به سبب بيمارى يا غير آن براى مستودع نشانه مرگ پيدا شود بر او واجب است وديعه را به مالك يا وكيل او در صورت امكان ردّ كند وگرنه به حاكم ردّ نمايد. و در صورت نبودن حاكم وصيت مى‌كند و بر آن شاهد مى‌گيرد، پس اگر اهمال كند ضامن مى‌باشد. و بايد وصيت كردن و شاهد گرفتن طورى باشد كه نتيجه‌اش حفظ وديعه براى صاحب آن باشد، پس بايد جنس و خصوصيت آن را ذكر كند و جاى آن و