قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٠٣ - مبحث دوم در اتلاف

مسأله ٥- ختنه‌كننده در صورتى كه از حدّ تجاوز كند، اگرچه مهارت داشته باشد ضامن است. و در ضمان او در صورتى كه از آن تجاوز نكند- مثل اين‌كه ختنه به بچه ضرر برساند پس بميرد- اشكال است و اشبه عدم ضمان مى‌باشد. ج ٢ ص ٥٩٧

مسأله ٦- ظاهر آن است كه پزشك و دامپزشك و ختنه‌كننده با ابراء قبل از معالجه، برى‌ء مى‌شوند. و ظاهر آن است كه ابراء مريض در صورتى كه بالغ عاقلى باشد، تا جايى كه به قتل منتهى نشود معتبر است. و ابراء ولىّ در جايى كه منتهى به مرگ شود و ابراء صاحب مال در دامپزشك و ابراء ولىّ در قاصر معتبر است. و كافى بودن ابراء مريضى كه كامل‌العقل است حتى در جايى كه به قتل منتهى شود، بعيد نمى‌باشد. ولى احتياط (مستحب) طلب ابراء از هر دو (مريض و ولىّ) است.

ج ٢ ص ٥٩٧

(٢٣٤- ١١٨٣- ١٢١٧)

مسأله ٧- شخص خواب اگر با غلتيدن يا ساير حركاتش، نفس يا عضوى را تلف نمايد به طورى كه اتلاف مستند به او باشد ضمان او در مال عاقله است. و در ظئر (دايه‌اى كه بچه‌اى را گرفته كه شير دهد) در صورتى كه بغلتد پس بچه را بكشد روايتى است كه ديه كامل در مال خودش بر او مى‌باشد اگر براى مطالبه عزت و فخر دايه شده و اگر از جهت فقر باشد پس ضمان بر عاقله‌اش است، ولى در عمل به اين روايت، تردد است. و اگر شير دادن او جهت فقر و فخر با هم باشد ظاهر آن است كه ديه بر عاقله مى‌باشد. و مادر به ظئر ملحق نمى‌شود. ج ٢ ص ٥٩٧

مسأله ٨- اگر مرد به عنف (زور) با زوجه‌اش جماع نمايد، پس زوجه بميرد، ديه را در مالش ضامن است. و همچنين است اگر به زور او را در آغوش بگيرد. و همچنين است اگر زن به زور، مرد را به خود بچسباند. و همچنين است مرد بيگانه و زن بيگانه در صورتى كه قصد قتل نباشد. ج ٢ ص ٥٩٨

مسأله ٩- كسى كه چيزى را حمل مى‌كند پس اگر با آن به انسانى بخورد، جنايتى كه به او وارد كرده را در مالش ضامن است. ج ٢ ص ٥٩٨

مسأله ١٠- كسى كه بر بالغ غير عاقل، صيحه بكشد پس بميرد يا بيفتد و سپس‌