گرفتارى سخت و اضطرارهاى فردى و اجتماعى و يا مداومت بر خير و نيكوكارى و دعا و مناجات و درخواست‌هاى مكرّر بوده كه با صلاحديد خداوند، همراه گشته است.[٢] در حقيقت، اين نياز و نيكى درونى و نيكوكارى بيرونى است كه لياقت ديدار را پديد مى‌آورد، تا آن جا كه حتّى زمينه آمدن امام زمان عليه السلام و دستگيرى ايشان را از دوستدارانش فراهم مى‌آورد. به سخن ديگر، مى‌توان اهتمام خود را پيش‌تر و بيشتر از آنچه بر اعمال و اذكارى منصوص يا غير منصوص مى‌نهيم تا به توفيق تشرّف نايل شويم، به تقويت ايمان و افزايش معرفت و نيكى و عمل صالح بپردازيم تا وجود ذى قيمتش، خريدار ما گردد و به دستگيرى و هدايت ما بيايد؛ همان نكته‌اى كه در سخن برخى رهپويان اين راه، مورد تأكيد قرار گرفته‌[٣] و مى‌تواند تمام توصيه‌هاى اخلاقى و دعا و ذكرهاى مناسب براى اين مقصود را جهت ببخشد.

بر اين اساس، شيوه‌هاى توصيه شده را از يك سو مى‌توان زمينه‌ساز ارتقاى شخصيت درخواست كننده ديدار دانست و از سوى ديگر، جلب عنايت حكيمانه امام مهدى عليه السلام. با اين نگرش مى‌توان چنين گفت كه: چون وقوع و تحقّق ديدار، سرانجام، به اراده و مصلحت‌سنجى امام عليه السلام است و به ندرت روى مى‌دهد، از ناحيه ما غير قابل پيش‌بينى مى‌شود و از نگاه ما رويدادى اتّفاقى به شمار مى‌آيد و با آنچه‌

[١]. ر. ك: تبصره الولى فى من رأى القائم المهدى عليه السلام، سيّد هاشم بحرانى؛ النجم الثاقب، ميرزا حسين نورى؛ ياقوت‌الأحمر فى من رأى الحجة المنتظر، على اكبر نهاوندى؛ ديدار با امام زمان در مكّه و مدينه، محمدحسن ضرّابى.

[٢]. ميرزا حسين نورى نيز پس از ذكر حكايات تشرّف به خدمت امام مهدى عليه السلام، به اين نكته اشاره نموده كه‌مداومت بر عمل نيك و عبادات مشروعه و انابه و تضرّع، از اسباب قريبه ديدار است( النجم الثاقب: ص ٦٥٦).

[٣]. ر. ك: ص ٢٩٧( فصل پنجم/ ارتباط شاگرد ميرزا محمّد اصطهباناتى)، كيمياى محبت: ص ٢٩( اين كتاب، شرح زندگانى و كرامت‌هاى شيخ رجبعلى نكوگويان، مشهور به خيّاط است).