دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠ - ٢/ ٣ ابو الأديان

نيشابورى‌[١] بود- نقل كرده است كه گفت: با ابراهيم بر كوه صفا [نزديك مسجد الحرام‌] ايستاده بودم كه صاحب الامر عليه السلام آمد و با او ايستاد و كتاب مناسك حجّش را دست گرفت و چيزهايى به او فرمود.[٢]

٢/ ٣: ابو الأديان‌

٧٧٨. ابو الأديان‌[٣] گفت: من در خدمت امام عسكرى عليه السلام بودم و نامه‌هايش را به شهرها مى‌رساندم. در بيمارى منجر به فوتش- كه درودهاى خدا بر او باد- بر او وارد شدم.

ايشان نامه‌هايى را كه نوشته بود، به من داد و فرمود: «آنها را به مدائن ببر. و تو پانزده روز غايب مى‌شوى و روز پانزدهم كه به سامرّا وارد مى‌شوى، صداى عزادارى از خانه‌ام مى‌شنوى و مرا در غسّال‌خانه خواهى يافت».

گفتم: سَرور من! چون اين گونه شود، چه كسى [امام‌] است؟

فرمود: «هر كس پاسخ نامه‌هايم را از تو خواست، او قائم پس از من است».

گفتم: از او بيشتر برايم بگو.

[١]. ابراهيم بن عبده نيشابورى، از ياران امام هادى عليه السلام و امام عسكرى عليه السلام و در شمار افراد مورد اعتماد و وكيل‌امام عسكرى عليه السلام بوده است. دو رجال‌شناس بزرگ شيعه، علّامه حلّى و ابن داوود حلّى، او را جزو راويان مورد اعتماد آورده‌اند و ابن داوود، او را وكيل امام عسكرى عليه السلام دانسته است كه امام عليه السلام فرمان به اطاعت از او داده است( رجال الطوسى: ص ٣٨٤ ش ٥٦٤٦ و ص ٣٩٧ ش ٥٨٢٣، خلاصة الأقوال: ص ٧ ش ٢٤، رجال ابن داوود: ص ٣٢ ش ٢٦، المناقب، ابن شهرآشوب: ج ٤ ص ٤٢٣. نيز، ر. ك: رجال الكشّى: ج ١ ص ٧٩٧ ش ٩٨٣ و ص ٨٢١ ش ١٠٢٩ و ص ٨٤٤ ش ١٠٨٨ و ص ٨٤٨ ش ١٠٨٩.

[٢]. الإرشاد، مفيد: ج ٢ ص ٣٥٢، الكافى: ج ١ ص ٣٣١ ح ٦( با عبارت مشابه)، الغيبة، طوسى: ص ٢٦٨ ح ٢٣١، إعلام الورى: ج ٢ ص ٢١٩، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٤٠، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٤٠.

[٣]. خادم امام عسكرى عليه السلام و امين و نامه‌رسان ايشان به شهرها بوده است( مستدركات علم رجال الحديث: ج ٨ ص ٣٢١ ش ١٦٦٠٦).