دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٩ - ٣/ ٢٠ نجم الدين جعفر بن زهدرى

جايى كه در آن است، كرعه نام دارد و از سرزمين يمن و در فاصله ده روز راه صحرايى بدون آب است.

گفتنى است كه ذكر كرعه به عنوان محلّ قيام مهدى عليه السلام در حديثى از كتاب نعوت المهدى نوشته ابو نعيم اصفهانى آمده و از عبد اللَّه بن عمر، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده است: مهدى از آبادى‌اى به نام كرعه، خروج مى‌كند، بر سرش ابرى سايه مى‌افكند كه در آن ندا دهنده‌اى ندا مى‌دهد: «اين مهدى، جانشين خدا [در زمين‌] است. از او پيروى كنيد».[١]

٣/ ٢٠: نجم الدين جعفر بن زهدرى‌

٨٣٢. سيّد على بن عبد الكريم بن عبد الحميد نيلى‌[٢] نقل مى‌كند كه: يكى ديگر از كسانى كه قائم عليه السلام را ديده، جمال الدين فرزند قارى فقيه، جعفر بن زهدرى‌[٣] است. عبد الرحمان عتائقى،[٤] ماجراىِ او را به خطّ خودش برايم نوشت: جعفر بن زهدرى، فلج شد و مادربزرگش هر چه در معالجه‌اش كوشيد، كارى از پيش نبرد. او را نزد پزشكان بغداد نيز بردند و مدّتى طولانى به معالجه‌اش پرداختند؛ امّا سودى نداشت.

[١]. الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٦٠، نجم الثاقب: ص ٣٨٩ ح ٦٢.

[٢]. سيّد بهاء الدين ابو القاسم على بن سيّد، غياث الدين عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى علوى: از عالمان‌نسب‌شناس و از نُقبايى است كه در اصل، نيلى است؛ ولى در نجف موطن گزيده بود. او فقيه، محدّث، رجال‌شناس، شاعر و صاحب كتاب السلطان المفرّج عن أهل الإيمان، از منابع بحار الأنوار است. او تا سال ٨٠٣ ق زنده بوده است( الذريعة: ج ١٢ ص ٢١٧ ش ١٤٣٩، أعيان الشيعة: ج ٨ ص ٢٦٦).

[٣]. نجم الدين جعفر بن زهدرى( ق ٨ ق) شاگرد علّامه حلّى و مؤلّف كتاب إيضاح تردّدات الشرائع است( مجلّه‌تراثنا: ج ١٣ ص ٢٤٨).

[٤]. عبد الرحمان بن محمّد بن ابراهيم، معروف به ابن عتائقى( ٦٩٩- ٧٩٠ ق): فاضلى عالم و محقّقى متبحّر ومعاصر شهيد اوّل بود. او تأليفاتى دارد كه از جمله آنها شرح نهج البلاغة است( أعيان الشيعة: ج ٧ ص ٤٦٥ ش ١٥٢٤، الأعلام، زِركلى: ج ٣ ص ٣٣٠). در بحار الأنوار( ج ٥٢ ص ٧٣) و نجم الثاقب( ص ٣٦٢)،« قبائقى» آمده است.