دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٣ - ٣/ ٤٥ مردى آرايشگر به نقل از شيخ باقر نجفى

آقاى اراكى فرمودند كه: من به صدق و راستى اين دختر، قطع و يقين دارم و او اين داستان را براى كسى حتّى آقاى حاج آقا موسى زنجانى هم نگفته بود.[١]

٣/ ٤٥: مردى آرايشگر به نقل از شيخ باقر نجفى‌

٨٥٨. محدّث نورى‌ با سندش از شيخ باقر نجفى كاظمى‌[٢] نقل مى‌كند كه: مردى راستگو به پيشه آرايشگرى مشغول بود و پدرى مسن داشت كه او در خدمت كردن به پدرش كوتاهى نمى‌كرد و تنها شب‌هاى چهارشنبه، از خدمت او مرخّص مى‌شد و به مسجد سهله مى‌رفت. سپس رفتن به مسجد را ترك كرد. از او علّت را پرسيدم.

گفت: چهل شب چهارشنبه رفتم و آخرين شب تا نزديك مغرب نتوانستم بروم و چون شب شد، تنها راه افتادم. شبى مهتابى بود و يك سوم راه باقى مانده بود كه عربى اسب‌سوار را ديدم كه به قصد من مى‌آيد. با خود گفتم: اين، لباس [و پول‌] مرا به غارت خواهد بُرد و چون به من رسيد، با زبان اعراب صحرانشين، مقصدم را پرسيد. گفتم: به مسجد سهله مى‌روم.

فرمود: «چيزى خوردنى همراه دارى؟».

گفتم: نه.

فرمود: «دستت را به جيبت ببر».

گفتم: چيزى در آن نيست. او با شدّت بيشترى سخنش را تكرار كرد تا دست به جيبم بردم و مقدارى كشمش يافتم كه براى بچّه‌ام خريده و از ياد برده بودم.

سپس مرد عرب، سه بار به من فرمود: «تو را به عَود، سفارش مى‌كنم»، و عَود در

[١]. شرح احوال حضرت آية اللَّه العظمى اراكى: ص ٥٩٨، گنجينه دانشمندان: ج ٢ ص ٦٤. اين ماجرا را آية اللَّه اراكى در ٢٦ ربيع الثانى ١٣٩٣ ق نقل نموده است.

[٢]. شيخ باقر بن شيخ طالب بن شيخ حسن بن شيخ هادى نجفى كاظمى: فاضل، عالم و ثقه، اديب، شاعر و ازبزرگان فضلاى عرب در نجف به شمار مى‌رفت( أعيان الشيعة: ج ٣ ص ٥٣٩، جنة المأوى( چاپ شده در: بحار الأنوار: ج ٥٣): ص ٢٤٠ حكايت ١٥).