دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٥ - ٢/ ٣ با شكيبايى، اميد فرج مىرود

٢/ ٣: با شكيبايى، اميد فَرَج مى‌رود

٩٦٥. كنز الفوائد: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «با شكيبايى، اميد فَرَج مى‌رود».[١]

٩٦٦. كمال الدين‌- با سندش به نقل از تميم بن بهلول‌[٢]-: از عبد اللَّه بن ابى هذيل پرسيدم:

امامت چه كسى را بايد پذيرفت و نشانه او چيست؟ به من گفت: ... و در آنان پارسايى، خويشتندارى، راستى، شايستگى، كوشش، اداى امانت به نيكوكار و بدكار، سجده طولانى، شب‌زنده‌دارى، پرهيز از حرام‌ها، شكيبانه انتظار فَرَج كشيدن، همراهى نيكو و خوش‌همسايگى است.[٣]

٩٦٧. المناقب‌، ابن شهرآشوب: بخشى از آنچه امام عسكرى عليه السلام به ابو الحسن على بن حسين بن بابويه قمى نگاشت [، چنين است‌]: «به رشته خداوند، در مى‌آويزم. به نام خداوند گسترده‌مِهر مهربان و ستايش، ويژه خداى جهانيان و فرجام كار، از آنِ متّقيان است. بهشت براى موحّدان و آتش براى ملحدان است و عذابى نيست جز بر ستمگران و معبودى نيست جز خداى يكتا كه نيكوترين آفريدگار است. و درود بر بهترين آفريدگانش و خاندان پاكش!».

و در بخشى ديگر از نوشته آمده است: «همواره شكيبا و منتظر فَرَج باش. پيامبر فرمود:" برترين عمل امّتم، انتظار فَرَج است" و پيروان ما همواره در اندوه خواهند بود تا فرزندم- كه پيامبر صلى الله عليه و آله بشارت او را داده-، پديدار شود و زمين را از عدالت و داد پر كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است. پير من، اى ابو الحسن!

[١]. كنز الفوائد: ج ١ ص ١٣٩، بحار الأنوار: ج ٧١ ص ٩٦ ح ٦١.

[٢]. اين سند به معصوم عليه السلام نمى‌رسد؛ امّا تميم در پايان حديث گفته است كه همين متن را از طريق ابو معاويه ازاعمش از امام صادق عليه السلام شنيده است.

[٣]. كمال الدين: ص ٣٣٦ ح ٩، الخصال: ص ٤٧٨- ٤٧٩ ح ٤٦، عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ١ ص ٥٤- ٥٥ ح ٢٠، بحار الأنوار: ج ٣٦ ص ٣٩٦ ح ٢.