دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٠ - ٢/ ٢٥ مردى از بنى راشد

برود يا فقط محملِ روى آن به آسمان برود؟

گفتم: هر كدام كه باشد، دليل است. ديدم كه شتر و آنچه روى آن بود، به سوى آسمان، بالا مى‌رفت. آن مرد، به مردى گندمگون كه رنگش به طلا متمايل و ميان چشمانش، نشان سجده بود، اشاره كرد [كه او امام زمان است‌].[١]

٢/ ٢٥: مردى از بنى راشد

٨٠٩. احمد بن فارس اديب‌،[٢] حكايتى را در باره علّت شيعه شدن خاندان بنى راشد- كه در همدان بوده‌اند-، از پيرمردى صالح و متّقى از اين خاندان، اين گونه نقل مى‌كند:

جدّ ما- كه به او منسوب هستيم-، به قصد حج، بيرون آمد. او گفت: هنگام بازگشت از حج و فرود آمدن در منزل‌هاى ميان راه، من چابك‌تر فرود مى‌آمدم و مى‌رفتم تا آن كه خسته و درمانده شدم و خوابم گرفت و با خود گفتم: كمى مى‌خوابم تا تجديد قوا كنم و چون اواخر كاروان آمد، بر مى‌خيزم؛ ولى [فردا] جز با گرماى خورشيد برنخاستم و كسى را نديدم. وحشت كردم و راه و نشانه‌اى نديدم. بر خداى عز و جل توكّل كردم و گفتم: به مسيرى مى‌روم كه [خدا] به من مى‌نماياند. خيلى راه نرفته بودم كه در زمينى سبز و خرّم واقع شدم، گويى كه تازه باران خورده است و خاكش، پاكيزه‌ترين خاك‌ها بود.

در پهنه آن دشت، به كاخى كه به سان شمشيرى مى‌درخشيد، نگريستم و گفتم:

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٢٥٧ ح ٢٢٥، الخرائج و الجرائح: ج ١ ص ٤٦٦ ح ١٣، الثاقب فى المناقب: ص ٦١٤ ح ٥٦٢، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٥ ح ٣.

[٢]. احمد بن فارس: از بزرگان اهل حديث و از مشايخ شيخ صدوق است كه ظاهراً همان احمد بن فارس بن‌زكريّا رازى قزوينى( ٣٢٩- ٣٩٥ ق) از بزرگان علم نحو و استاد صاحب بن عبّاد است كه براى وى كتاب فقه اللغة را نگاشته است. او در رى در گذشته است( أعيان الشيعة: ج ٣ ص ٦٠، معجم رجال الحديث: ج ٢ ص ١٩٨ ش ٧٤٩- ٧٥٠، الأعلام، زِركلى: ج ١ ص ١٩٣).