دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٥ - ١/ ١ ترغيب به انتظار فرج(گشايش)

فصل يكم: انتظار فرج‌

١/ ١: ترغيب به انتظار فَرَج (گشايش)

٨٩٨. كمال الدين‌- با سندش به نقل از محمّد بن نعمان-: امام صادق عليه السلام به من فرمود:

«نزديك‌ترين حالت بنده به خداى عز و جل و پسنديده‌ترين حالت نزد او، هنگامى است كه حجّت خدا را [بجويند و] نيابند و از آنان پوشيده شود و از جايش آگاه نشوند؛ امّا در اين حال بدانند كه حجّت‌ها و نشانه‌هاى آشكار خدا باطل نمى‌شود. در اين هنگام بايد صبح و شام، انتظار فرج (گشايش) را بكِشند.

و سخت‌ترين خشم خدا بر دشمنانش، آن است كه حجّتش را از ديده آنان پنهان كند و برايشان آشكار ننمايد و خدا مى‌داند كه اوليايش ترديد نمى‌كنند و اگر مى‌دانست كه آنها نيز ترديد مى‌نمايند، يك لحظه هم حجّتش را از ايشان غايب نمى‌نمود».[١]

٨٩٩. كمال الدين‌- با سندش به نقل از مفضّل بن عمر-: امام صادق عليه السلام فرمود:

«نزديك‌ترين حالت بنده به خداى عز و جل و پسنديده‌ترين حالت نزد او، هنگامى است كه حجّت خدا را [بجويند و] نيابند و از آنان پوشيده شود و از جايش آگاه نشوند؛

[١]. كمال الدين: ص ٣٣٩ ح ١٧( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٩٤ ح ٩.